Po niespełna 12 latach umorzony w następstwie amnestii proces Andrzeja Owczarskiego i 9 innych Puławiaków jeszcze raz powrócił na wokandę sądową za sprawą Rzecznika Praw Obywatelskich, Janusza Kochanowskiego, który 23 maja 2006 r. z urzędu wniósł do Sadu Najwyższego kasację wyroku z 26 lipca 1984 r. wydanego przez Sąd Rejonowy w Puławach. W kasacji tej RPO na podstawie art 521 Kpk zaskarżył ten wyrok w całości na korzyść wszystkich 10 oskarżonych zarzucając mu m.in. rażące naruszenie prawa karnego materialnego... polegające na przyjęciu... że działania oskarżonych miały charakter czynów społecznie niebezpiecznych, podczas gdy w rzeczywistości działali oni zgodnie z żywotnymi interesami społeczeństwa polskiego. W uzasadnieniu Rzecznik Praw Obywatelskich podzielił pogląd Sądu Najwyższego z 12 mają 1992 r., że kontynuowanie działalności związkowej i konspiracyjne organizowanie jej struktur nie przekraczało przynależnych każdemu obywatelowi praw gwarantowanych ratyfikowanym przez PRL Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych, uchwalonym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 16 grudnia 1966 r. Zdaniem Rzecznika ocena prawna zarzucanego oskarżonym zachowania nie może być dokonana bez uwzględnienia ogólnej sytuacji społeczno-politycznej panującej w Polsce w tym czasie. Należy mieć na uwadze, że oskarżeni prowadząc działalność w strukturach NSZZ Solidarność, bądź pełniąc w nich czynności kierownicze uznali za swój moralny i patriotyczny obowiązek przeciwstawić się środkami pokojowymi, wprowadzonemu wbrew woli Narodu Polskiego, stanowi wojennemu, a zatem stwierdzić należy, iż czyny zarzucane oskarżonym nie zawierały elementu materialnego przestępstwa, to znaczy w ogóle nie nosiły cech społecznego niebezpieczeństwa w ujęciu kk. z 1969 r. Co więcej, stwierdzić należy, że działania podejmowane przez oskarżonych nie tylko nie wyrządzały społeczeństwu żadnej szkody, ale wręcz stanowiły wyraz działań na rzecz tego społeczeństwa i narodu, zmierzając w kierunku dokonania zmian demokratycznych i ustrojowych, które w kilka lat później istotnie nastąpiły" (Załącznik 6).

Ostateczny finał postępowań sądowych w następstwie wielkiej wsypy w puławskim podziemiu solidarnościowym na przełomie lat 1983/1984 stanowiła rozprawa kasacyjna przed Sądem Najwyższym 5 grudnia 2006 r. (Załącznik 7), w trakcie której Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie w całości uwzględnił kasację wniesioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Janusza Kochanowskiego w dniu 23 maja 2006 r., zaskarżającą postanowienia Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 lipca 1984 r. w przedmiocie zastosowania amnestii i umorzenia postępowania karnego w stosunku do wszystkich oskarżonych, uchylił zaskarżone postanowienia i na podstawie art. 17 par. 1 pkt 2 k.p.k. umorzył postępowanie karne wobec Andrzeja Owczarza, Zbigniewa Ryszarda Zubowskiego, Tadeusza Skiby, Juliana Henryka Migdala, Edwarda Franciszka Szeleźniaka, Grzegorza Ignacego Wołczyka, Cecylii Wójcik, Zofii Wiśniewskiej, Andrzeja Jana Zubowskiego i Władysława Rozmusa. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wywiódł, że ...oskarżeni motywowani zasługującymi na szacunek intencjami podjęli w wysokim stopniu ryzykowną działalność, w ramach której w pokojowy sposób domagali się poszanowania przez władze swobód obywatelskich i ustanowienia w Polsce demokratycznego ustroju. Zarzucane oskarżonym czyny wypadało zatem ocenić nie tylko jako pozbawione cech społecznej szkodliwości, ale jako ze wszech miar społecznie korzystne i pożądane.(Załącznik 8).