Wszystko zaczęło się latem 1983 r. W przeddzień najważniejszego święta państwowego w PRL^[5] i zniesienia (po 586 dniach) stanu wojennego, 21 lipca 1983 r. Sejm uchwalił ustawę "o szczególnej regulacji prawnej w okresie przezwyciężania kryzysu społeczno-ekonomicznego", która przewidywała amnestię dla niektórych więźniów politycznych^[6]. Obiecywała ona amnestię m. in. tym działaczom podziemnej "Solidarności", którzy dobrowolnie ujawnią się, złożą wyczerpujące informacje o swojej konspiracyjnej działalności a także ujawnią współpracowników. Był to najcięższy chyba sprawdzian charakterów członków podziemnej "Solidarności", którym zaoferowano oto możliwość bezpiecznego wycofania się z działań konspiracyjnych oraz bezkarność i bezpieczeństwo, ale za cenę donosu na kolegów^[7]. Wielu ten egzamin zdało celująco, ale niestety nie wszyscy. Jednym z tych, którzy go z kretesem oblali był Marek Matras, w 1983 r. piastujący stanowiska przewodniczącego tajnej Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Zakładach Azotowych oraz członka tajnej Regionalnej Komisji Koordynacyjnej NSZZ "Solidarność" w Lublinie. Ujawnił on przesłuchującym go funkcjonariuszom SB m. in., że:

"W trakcie zebrań RKK ustalono program działania, który realizowany był także na terenie Puław przez Tymczasowy Zarząd Oddziału Ziemi Puławskiej, w skład którego weszły niektóre z osób rozwiązanego Komitetu Obrony Narodowej. Tymczasowy Zarząd Ziemi Puławskiej kierował działaniem tajnych Komisji Zakładowych z terenu Puław.

W skład tajnej Komisji Zakładowej Zakładów Azotowych w Puławach obok Marka Matrasa weszły następujące osoby: Zbigniew Zubowski, Andrzej Owczarz i Jerzy Kustra. Oni to realizując program podziemnych struktur związkowych ustalili w trakcie zebrań, które odbywały się w mieszkaniach prywatnych formy i metody działania na terenie Zakładów Azotowych /-/ członkowie w/w Komisji utworzyli w poszczególnych wydziałach Zakładów Azotowych konspiracyjne struktury, które zajęły się kolportażem wydawnictw podziemnych struktur NSZZ "Solidarność" oraz zbieraniem składek na nielegalną działalność związkową. Podejrzany Andrzej Owczarz i Zbigniew Zubowski oraz Jerzy Kustra kierowali wyżej opisaną działalnością. Byli inicjatorami akcji malowania na terenie Zakładów napisów między innymi takich jak: "ZOMO + SB = SS", "Sowiety to wróg", "PZPR precz z symbolem szubienicy"^[8], "Precz z juntą Jaruzela" oraz symboli "Solidarności walczącej". Zorganizowali oni także "akcję balonową", która polegała na kolportażu ulotek przy pomocy balonów. W związku z głoszonymi przez podziemie hasłami bojkotu prasy przeprowadzono akcje rozrzucania na terenie Zakładu dzienników wydawanych przez organa PZPR. Osoby uczestniczące w akcjach inicjowanych przez Komisję Zakładową Zakładów Azotowych niejednokrotnie pod presją psychiczną zmuszane były do wykonywania poleceń osób kierujących nielegalną działalnością. Szereg z tych osób skorzystało z ustawy o amnestii. Tajna Komisja Zakładowa Zakładów Azotowych prowadziła także działalność wydawniczą. Ukazywał się biuletyn Komisji Zakładowej Zakładów Azotowych oraz ulotki sygnowane przez tę Komisję.

Na jednym z zebrań Komisji Zakładowej Zakładów Azotowych poruszona była sprawa poligrafii, którą zorganizować miał Zbigniew Zubowski. O tym, że działalność taka była prowadzona w szerokim zakresie świadczy duża ilość kolportowanych wydawnictw sygnowanych przez Komisję Zakładów Azotowych."^[9]

O równie wielkie, jeśli nie jeszcze poważniejsze przestępstwa wiceprokurator Prokuratury Rejonowej w Lublinie, mgr. P. Dudzik oskarżył działaczy "Solidarności" w puławskim Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa, pisząc w Akcie Oskarżenia z 18.07.1984 r. :

Podobną szeroką nielegalną działalność związkową prowadziła powstała w 1982 r. Komisja Zakładowa w Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa. Pierwsze nielegalne wydawnictwa drukowane były właśnie na terenie tego Instytutu.^[10] Było to pod koniec 1981 r. Następnie urządzenia poligraficzne były przenoszone do różnych mieszkań na terenie Puław, gdzie odbywał się druk wydawnictw. Drukiem nielegalnych wydawnictw zajmowali się pracownicy IUNG Zbigniew Lipa, Leszek Biały oraz inne osoby.

Znaczącą rolę w pracy konspiracyjnej Komisji Zakładowej odgrywali pracownicy naukowi IUNG Tadeusz Skiba, Edward Szeleźniak, Julian Migdal i inni, którzy skorzystali z ustawy o amnestii ujawniając swoją działalność. Podejrzany Tadeusz Skiba jak wynika z zeznań świadków Włodzimierza Maziarczyka i Zbigniewa Białego kierował kolportażem nielegalnych wydawnictw struktur "Solidarności" oraz dostarczał je kolporterom. Wydawnictwa te rozprowadzane były na terenie IUNG przez sieć kolporterów zatrudnionych w poszczególnych komórkach organizacyjnych IUNG. Część wydawnictw kolportowanych na terenie IUNG była odpłatna, a pieniądze uzyskane z ich sprzedaży przekazywano m. in. Tadeuszowi Skibie. Kolportażem tych wydawnictw zajmowali się także Edward Szeleźniak i Julian Migdal.Ponadto Julian Migdal uczestniczył w organizacji druku nielegalnych wydawnictw. Z jego inicjatywy Barbara Sadura^[11] podjęła się sporządzania matryc do drukowania wydawnictw. Razem z nią czynność tę wykonywała Barbara Misiołek. Od nich też Zbigniew Lipa odbierał matryce, które wykorzystywał do druku. Teksty do biuletynów opracowywane były między innymi przez podejrzanego Grzegorza Wołczyka. Były one w rękopisach bądź w maszynopisach. Przekazywał je on do punktu, w którym sporządzano matryce, bądź Zbigniewowi Lipie w umówionym miejscu. Barbara Sadura i Zbigniew Lipa w czasie okazania rozpoznali biuletyny i ulotki, które zostały przez nich wydrukowane.