Według wiceprokuratora Prokuratury Rejonowej w Lublinie, mgr P. Dudzika równie groźna dla funkcjonowania PRL byli działacze NSZZ "Solidarność" z innych puławskich zakładów pracy oraz z Lubelskich Zakładów Futrzarskich w Kurowie:

Na terenie Puław zorganizowana była sieć kolportażu nielegalnych wydawnictw. Były one rozprowadzane do wszystkich większych zakładów pracy poprzez główne punkty kolportażu. Jak wynika z zeznań Juliusza Bączkowskiego punkty takie były zorganizowane w mieszkaniu podejrzanej Cecylii Wójcik, a w późniejszym okresie w mieszkaniu Marii Kurzępy.                 Juliusz Bączkowski dostarczył w/w osobom listę zakładów pracy w Puławach i Kurowie, gdzie miały być dostarczane biuletyny. Cecylia Wójcik dokonywała rozdziału posiadanych wydawnictw zgodnie z zakodowanym systemem podanym jej przez Juliusza Bączkowskiego. Z mieszkania Cecylii Wójcik odbierane były biuletyny i inne wydawnictwa przez kolporterów, którzy dostarczali je między innymi do Zakładów Azotowych, IUNG, Zakładów Futrzarskich w Kurowie. Biuletyny do głównych punktów kolportażu dostarczane były przez Zbigniewa Lipę oraz na hasło przez nieznanego mężczyznę. Mężczyzna ten dostarczał wydawnictwa spoza terenu Puław. Właśnie te wydawnictwa kierowane były do poligrafii, gdzie dokonywano ich przedruku. Kolporterzy, którzy zgłaszali się do Cecylii Wójcik i Marii Kurzępy odbierali biuletyny po podaniu hasła. Oni też dostarczali pieniądze uzyskane ze sprzedaży odpłatnych wydawnictw.

Kolportaż wydawnictw na terenie Zakładów Futrzarskich w Kurowie zorganizowałAndrzej Zubowski na polecenie Zbigniewa Zubowskiego. Było to wiosną 1982 r. Zbigniew Zubowski otrzymał od Andrzeja Zubowskiego adres Henryki Zając, która odbierała nielegalne wydawnictwa z głównego punktu kolportażu, a następnie przewoziła je do Kurowa i tam przekazywała Władysławowi Rozmusowi, który kolportował je wśród pracowników miejscowych Zakładów Futrzarskich.

W grudniu 1983 r. kiedy to w wyniku działań podjętych przez Służbę Bezpieczeństwa WUSW w Lublinie szereg osób skorzystało z ustawy o amnestii, podejrzana Zofia Wiśniewska swoim działaniem spowodowała wydanie grudniowego numeru biuletynu Ziemi Puławskiej. W tym celu nawiązała kontakt ze Zbigniewem Lipą polecając mu wydanie tego biuletynu, co miało być odpowiedzią na "represje" w Puławach. Ze Zbigniewem Lipą ustaliła hasło oraz miejsce odbioru wydrukowanych wydawnictw. Jak wynika z zeznań Leszka Białego biuletyn ten wydrukował on. Na hasło ustalone między Lipą a Wiśniewską przekazał on go nieznanemu mężczyźnie. Fakt ten świadczy o tym, że Zofia Wiśniewska odgrywała czołową rolę w podziemnych strukturach NSZZ "Solidarność".

Z przeprowadzonych w sprawie niniejszej przesłuchań pomieszczeń i osób wynika, że "podziemie puławskiej Solidarności" w dużej ilości wydawało i kolportowało nielegalne wydawnictwa takie jak Biuletyny Informacyjne Komisji Zakładowej ZA Puławy, Biuletyny Informacyjne Ziemi Puławskiej oraz ulotki. Ponadto kolportowano nielegalne wydawnictwa z innych regionów kraju takie jak Informatory Regionu Środkowo-Wschodniego, Tygodnik Wojenny, Solidarność Nauczycielska, Tygodnik Mazowsze i wiele innych. Gro informacji umieszczanych w informatorach i ulotkach zawierało treści lżące, wyszydzające i poniżające naczelne organy PRL, fałszywe wiadomości mogące wyrządzić poważną szkodę interesom PRL oraz treści nawołujące do podejmowania działań mających na celu wywołanie niepokoju publicznego. Autorzy publikacji zamieszczonych w biuletynach i ulotkach nawoływali do bojkotu wszelkiej działalności państwowej i gospodarczej, co w konsekwencji kształtowało nastroje niepewności społecznej. Adresatami tych wydawnictw byli robotnicy, jak również młodzież szkół puławskich. Wykorzystując słabą orientację polityczną młodzieży latem 1982 r. "podziemie Puław" zorganizowało wśród młodzieży grupy plakatowe. Konsekwencją tego były aresztowania wśród młodzieży szkół puławskich i związane z tym dramaty rodzinne.

Przykładem tego są ulotki sygnowane przez Solidarność Ziemi Puławskiej skierowane do uczniów i uczennic szkół puławskich wzywające w swej treści do nielegalnych obchodów Święta 1-go maja.

Niemal stałym motywem przewijającym się w tekstach jest stwierdzenie, że Polska jest krajem zniewolonym. Wynika to między innymi z apelu "Solidarności" ZA Puławy "...naszym celem jest wolna, niepodległa, demokratyczna Rzeczypospolita Polska, wolna od komunistycznego terroru ideologicznego i politycznego zniewolenia...", "...nie poprzemy komunistycznych związków zawodowych, czy PRON zorganizowanych w celu ponownego zniewolenia narodu i podporządkowania ojczyzny imperialnym interesom Rosji Sowieckiej". W biuletynie nr 10 z 10.10.1982 r. pisze się "...przeciwstawienie się sowietyzacji narodu, moralne potępienie bezprawia i zbrodni właścicieli PRL, umiędzynarodowienie sprawy polski ma pełne poparcie "Solidarności" jako ruchu społecznego.

Wszyscy podejrzani nie byli dotychczas karani sądownie i posiadają pozytywne opinie w swoim środowisku"^[12].