Przebieg zdarzeń, które miały miejsce po kilku tygodniach pobytu w areszcie przy ul. Południowej Tadeusz Skiba opisał po latach ^[26] następująco:

"Zdarzyło mi się zasłabnięcie 14 czy 15 stycznia^[27], po przeniesieniu do nowej celi, akurat w chwili wchodzenia na górną pryczę. Spadłem na podłogę, rozciąłem sobie dosyć głęboko skórę koło nosa i straciłem przytomność. Współaresztowani zawiadomili klawisza, ten swojego przełożonego C. - zastępcę naczelnika więzienia, a on wezwał pogotowie. Przybyły lekarz stwierdził zawał. Zawieźli mnie do szpitala^[28]. C. wysłał dwóch klawiszy, żeby mnie pilnowali. A ci – nie wiem, czy on im tak kazał, czy dla własnej wygody – przykuli mnie za nogę kajdankami do łóżka szpitalnego. A ponieważ sprawa przykucia mnie do łóżka, rozniosła się w podziemnej prasie nie tylko w Puławach, więc UB^[29] chcąc to szybko wyciszyć spowodował wydanie przez prokuratora decyzji zwolnienia mnie z aresztu."

Sprawa dostała się na łamy podziemnej prasy za pośrednictwem żony aresztowanego, Alicji, która telefonicznie zawiadomiona przez lekarzy natychmiast po przewiezieniu go do Kliniki przybrała sobie do towarzystwa dwóch świadków (jednym z nich byłem ja, kto był drugim – nie pamiętam), z którymi jeszcze tego samego dnia udała się do Lublina. Po dłuższych korowodach z pilnującymi Tadeusza Skibę funkcjonariuszami, dzięki interwencji lekarzy, żonie udało się przez kilka chwil z nim porozmawiać. Obserwując to wszystko przez otwarte drzwi mogliśmy przekonać się naocznie, że nasz chory kolega był nadal przykuty za nogę do łóżka. Po naszym powrocie do Puław zdarzyła się rzecz, którą z uzasadnioną dumą wspomina Tadeusz Deputat. Mianowicie niemal wszyscy pracownicy IUNG spontanicznie podpisali protest przeciwko takiemu potraktowaniu naszego kolegi, mimo, że takie zbiorowe wystąpienie w stanie wojennym mogło spotkać się z dotkliwymi represjami^[30]. Większość podpisała protest natychmiast, inni dopiero po potwierdzeniu faktu przykucia chorego do łóżka przez 3-osobową delegację Rady Naukowej IUNG^[31]. A oto treść tego dokumentu (Załącznik 4):

Puławy, dnia 1.02.1984 r.

                                                                          Prokurator Generalny PRL

                                                                           Ul. Krakowskie Przedmieście

                                                                           W a r s z a w a

W dniu 27 grudnia 1983 r. Został tymczasowo aresztowany nasz Kolega, pracownik naukowy Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach, dr Tadeusz Skiba – wieloletni pracownik Instytutu, cieszący się nieposzlakowaną opinią. Jako człowiek, kolega i pracownik darzony był i jest przez nasze środowisko ogromnym zaufaniem, czemu wielokrotnie dawano wyraz powierzając Mu liczne funkcje społeczne i obywatelskie.

Rada Naukowa IUNG wystąpiła do Prokuratora Wojewódzkiego z poręczeniem i prośbą o zwolnienie dr Tadeusza Skiby z więzienia na okres śledztwa i umożliwienie odpowiadania przed sądem z wolnej stopy. Prośby tej, popartej autorytetem gremium naukowego, nie uwzględniono. Po kilkutygodniowym pobycie w warunkach więzienia śledczego dr Tadeusz Skiba w nocy dnia 25 stycznia br. Uległ zawałowi serca. Po kilku godzinach od wystąpieniu zawału, nieprzytomnego chorego skutego kajdanami odwieziono pod eskortą dwóch cywilnych funkcjonariuszy do Szpitala Klinicznego w Lublinie przy ul. Staszica. W tym stanie fizycznym kol. T. Skiba z kajdankami na rękach znalazł się w sali reanimacyjnej, gdzie dopiero na skutek zdecydowanego protestu personelu lekarskiego zdjęto Mu kajdany z rąk przykuwając Go za nogę do łóżka. Przez cały okres zabiegów funkcjonariusze odmawiali odstąpienia od łóżka chorego utrudniając tym samym akcję ratunkową i zwiększając jednocześnie zagrożenie dla zdrowia i życia chorego. W tych warunkach dr Tadeusz Skiba przebywał około 10 godzin. Dopiero dzięki staraniom rodziny, popartym stanowiskiem lekarzy, Wiceprokurator Wojewódzki w Lublinie uchylił areszt tymczasowy. Powyższe, oburzające fakty ustaliliśmy na podstawie informacji uzyskanych od personelu Szpitala Klinicznego przy ul. Staszica w Lublinie potwierdzonych przez chorego dr T. Skibę i Jego rodzinę.

Przedstawiony sposób potraktowania naszego kolegi i współpracownika, będącego w bardzo ciężkim stanie zmusza nas do wyrażenia zdecydowanego protestu przeciwko tak brutalnemu i antyhumanitarnego traktowania człowieka, nieuwzględniającego elementarnych zasad etyki i godności ludzkiej.

W środowisku naszym panuje głębokie oburzenie i tym protestem dajemy temu wyraz. Domagamy się wyjaśnienia i pociągnięcia do odpowiedzialności służbowej osób bezpośrednio winnych brutalnego i antyhumanitarnego traktowania dr Tadeusza Skiby oraz poinformowania nas – kto wydał polecenie i ponosi moralną i prawną odpowiedzialność za wyżej opisany przebieg zajścia.

Tego rodzaju praktyki organów śledczych stoją w jaskrawej sprzeczności z głoszonymi przez władze państwowe i polityczne deklaracjami i hasłami: odrodzenia, pojednania narodowego i praworządności.

Chcemy nadmienić, że dr Tadeusz Skiba nie jest podejrzany o żadne czyny kryminalne, a został zatrzymany z powodów politycznych.

                                     Pracownicy Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach

Do wiadomości:

1.      Sejmowa Komisja Wymiaru Sprawiedliwości, ul. Wiejska 3, Warszawa

2.      Prymas Polski Kardynał Józef Glemp, ul. Miodowa 13/15, Warszawa

3.      Obrońca dr Tadeusza Skiby, mec. W. Wysocki, Zespół Adwokacki nr 5, Lublin

4.      Alicja Skiba, ul. Izabelli 5/5, Puławy.

Dokument tej treści podpisało aż 301 pracowników IUNG, ale pierwszy złożył na nim swój podpis autor listu i inicjator całej akcji, pracownik Zakładu Upowszechnienia IUNG, Aleksy Bornus.