CYTATY I SENTENCJE

1. Cyrankiewicz Józef (premier PRL) - „Każdy prowokator, czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy ludowej niech będzie pewny, że mu tę rękę władza ludowa odrąbie...”(z przemówienia w Poznaniu w czerwcu 1956 r.)
2. Gądor Krystyna – Fraszka na rozmowy RWPG-owskie: „Gdy Bajbakow bajdurzy – serce moje czuje, że Polsce wkrótce łoże Madeja szykuje”. - Nr 9, s. 8
3. Gądor Krystyna – Fraszka na temat procesu I. Ostrokólskiego: „W obronie socjalizmu hasła się pisało... na obronę kolegi – czasu już nie stało! - Nr 27, s. 6
4. Gombrowicz W. - „W dniu, w którym ujawni się cała prawda o nauczaniu szkolnym, ludzkość znajdzie się w obliczu gigantycznej mistyfikacji i monstrualnego oszustwa... To nauczanie rozwleczone, rozględzone, biurokratyczne, apatyczne jest przeciwstawieniem prawdziwej nauki, tej zwięzłej, natężonej, elektryzującej.” - nr 16, s. 8d
5. Jan Paweł II - „Pamięć o przeszłości oznacza zaangażowanie w przyszłość” (Hiroszima, 25.02.1981) – Nr 15, s. 3
6. Kasprowicz Jan - „Trzeba nam wiary, żeśmy zawiśli od własnej woli i ręki. Że przekształcimy w brązy swe myśli (1889).- Wkładka do Nr 11, s. 15
7. Konfucjusz - „Gdy się na urzędy wynosi prawych, a oddala od siebie wszystkich nieprawych, wówczas lud staje się uległy. Gdy się zaś wynosi na urzędy nieprawych, a oddala od siebie prawych, wówczas lud uległy nie będzie.”
8. Miłosz Czesław - „Im więcej razy na dzień jesteś znieważony, im śmieszniejsze na Ciebie wkładają korony i krzyczą urągając: pokaż swoją siłę, albo liczą Cię między pamiątki niebyłe, im więcej żalu, drwiny, gniewu, oskarżenia, bo słowo Twoje z miejsca nie ruszy kamienia, tym bardziej pewnym mogę być tego jednego: że Ty jesteś zaiste Alfą i Omegą.”- Nr 15, s. 16
9. Najnowsze hasło z rannej kolejki: „Kto pracuje – ten nie je!!!”
10. Ossowski Stanisław - „Pracownik naukowy, to taki człowiek, do którego zawodowych obowiązków należy brak posłuszeństwa w myśleniu. Na tym polega jego służba społeczna, aby pełniąc swe zawodowe czynności nie był w myśleniu posłuszny. Pod tym względem nie wolno mu być posłusznym ani synodowi, ani komitetowi, ani cesarzowi, ani Panu Bogu”. - Nr 24, s. 9
11. Piłsudski Józef - „Kto miast domu wybrał gniazdo orła na skałach, niechaj umie spać, gdy źrenice czerwone od gromu i słychać głos szatanów w sosen szumie – tak żyłem!” (napis na grobie Matki marszałka Piłsudskiego, na Rossie w Wilnie) – Nr 2, s. 3
12. „Przechodniu powiedz Polsce żeśmy polegli wierni w jej służbie” (Cmentarz Monte Cassino) – Nr 2, s. 3
13. Rebelais - „Nad wszystko bakalarskie brzydzą mnie rozumy”. - Nr 16, s. 8d
14. Staszic Stanisław - „Moralnej nauki poręką jest historia krajowa. Tę każdy obywatel najpierw umieć powinien” /1795/.

INNE

1. Program audycji Sekcji Polskiej BBC ze szczególnym uwzględnieniem lekcji języka angielskiego.. - Nr 11, s. 10

Informator Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w IUNG PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI był jedynym biuletynem związkowym NSZZ „Solidarność” w Puławach, którego wydawanie, przerwane przez stan wojenny, wznowiono po reaktywacji Związku w 1989 r. Od listopada 1989 r. do lipca 1992 r. ukazały się jeszcze 34 numery pisma o łącznej objętości 370 str. i identycznej szacie graficznej, zredagowane jednak przez zespół o nieco innym składzie. Do Nr 22(50) pismo redagowali:

1. Krystyna Gądor – Zakład Gleboznawstwa
2. Stanisław Głażewski – Zakład Roślin Pastewnych
3. Andrzej Księżniak – Zakład Mikrobiologii
4. Ireneusz Ostrokólski – Zakład Nawożenia
5. Bogdan Oroń – Zakład Gleboznawstwa (opracowanie plastyczne)
6. Józef Spóz – Zakład Gleboznawstwa (redakcja techniczna)

Na początku 1991 r. Redakcję opuścili Andrzej Księżniak i Ireneusz Ostrokólski, a ich miejsce zajął Adam Wołk, pracownik Zakładu Rekultywacji. Następna zmiana nastąpiła w czerwcu 1991 r. gdy Stanisława Głażewskiego zastąpiła w redakcji Elżbieta Kern z Zakładu Gleboznawstwa.

Prace redakcyjne przeprowadzano w Kreślarni Zakładu Gleboznawstwa a pismo ukazywało się w nakładzie 200-500 egz. Początkowo – podobnie jak w 1981 r. - było ono rozprowadzane bezpłatnie a od Nr 7(35) wprowadzono odpłatność, która wzrastała wskutek szalejącej inflacji od 200 zł w czerwcu 1990 do 2.000 zł w grudniu 1991 r.

Ogółem w latach 1981 – 1991 wydano 61 numerów Informatora Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w IUNG „PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI” o łącznej objętości 676 str. formatu A-4.

Puławy, styczeń 2007 r.1. Potyczka z Dyrekcją! Co dalej z Informatorem NSZZ „S” w IUNG „PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI” - Informator NSZZ „Solidarność” w IUNG PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI nr 25 /53/ z18.03.1991 r., s.9.

25 lutego b.r.[1991], z inicjatywy Dyrekcji odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyli: dyrektor IUNG, prof. S. Nawrocki, przedstawiciele KZ NSZZ”S” w IUNG...oraz członek redakcji P-P, w trakcie którego wymieniono poglądy na temat zawartości, charakteru i celowości wydawania naszego informatora.

Wymianę poglądów rozpoczął prof. Nawrocki, oświadczając, iż fundusze, którymi dysponuje Dyrekcja IUNG muszą być wykorzystywane w całości na finansowanie działalności statutowej Instytutu, wobec czego nie widzi możliwości dalszego nieodpłatnego druku biuletynu P-P (określając go jako „pisemko w ¾ humanistyczno-historyczne”), o ile teksty w nim zamieszczane będą nadal wykraczać poza granice informacji o działalności KZ NSZZ „S” w IUNG.

Za niemożliwe do zaakceptowania przez Dyrekcję prof. Nawrocki uznał nie tylko materiały dotyczące problemów rolnictwa, ekologii czy kultury, ale nawet traktujące o problemach nauki, kwestionując m.in. celowość przedruków z innych pism w 24 numerze „P-P”(-).

Wymiana poglądów na temat treści prezentowanych w „P-P” nie doprowadziła do zbliżenia stanowisk, a ostateczna konkluzja prof.. Nawrockiego (jeśli w biuletynie nie będą zamieszczane wyłącznie materiały związkowe – to Dyrekcja odmawia nieodpłatnego druku pisma) nie uległa zmianie. W tej sytuacji KZ NSZZ „S” i Redakcja „P-P” wspólnie podjęły decyzję, że począwszy od numeru 35^[2], Informator będzie pismem samofinansującym się, a jego Redakcje pozostanie niezależna (-).

Mamy nadzieję, ze kwota 2 tys. złotych (co przecież stanowi zaledwie równowartość dwóch biletów autobusowych, czy 1/5 biletu do kina) nie wyda się naszym Czytelnikom ceną zbyt wygórowaną w stosunku do korzyści, jaką jest zachowanie niezależności pisma, będącego wszak jednym z bardzo już nielicznych, środowiskowych organów Związku. Losy Informatora „P-P” spoczywają zatem w rękach jego Czytelników!

Redakcja