Wkład Wydawnictwa „Familia”w akcję wyborczą w 1985 r. był znacznie uboższy w porównaniu z rokiem poprzednim. Złożyło się na to wiele czynników takich jak brak papieru, kłopoty finansowe czy braki kadrowe, ale w największym stopniu zła atmosfera w zespole, panująca już od maja 1984 r. Mimo tego w ciągu niespełna 3 miesięcy zdołaliśmy wprowadzić do kolportażu 78 tys. ulotek oraz 4 tys. znaczków Podziemnej Poczty Solidarności o tematyce wyborczej zadrukowując 46 ryz papieru. Czy przyniosło to jakieś wymierne efekty w postaci spadku frekwencji wyborczej – trudno powiedzieć. Wiadomo jedynie, że frekwencja ta w Puławach wynosiła 62% i była niższa od przeciętnej frekwencji w polskich miastach (66%), a znacznie mniejsza od frekwencji podanej przez Państwową Komisję Wyborczą (78,8%).^[46] W czasie listopadowych wyborów do Sejmu PRL podziemne struktury „Solidarności” zorganizowały niezależne liczenie frekwencji wyborczej. W akcji tej wzięli udział wszyscy byli członkowie nieistniejącego już Wydawnictwa „Familia” i z tej racji mieli dostęp do zbiorczych wyników dotyczących naszego miasta. Dzięki temu mogliśmy społeczeństwo Puław powiadomić o frekwencji wyborczej już rankiem 14 października. Zorganizowaliśmy to w następujący sposób. Kilka dni wcześniej przygotowaliśmy sobie matrycę sitodrukową z odpowiednim tekstem zostawiając miejsca przeznaczone na dane liczbowe wolne. W nocy, po otrzymaniu zaszyfrowanej telefonicznej informacji o wynikach liczenia frekwencji wprowadziliśmy je w pozostawione puste miejsca wykluwając na matrycy odpowiednie cyfry igłą. Przez resztę nocy drukowaliśmy i cięliśmy na gilotynie ulotki (ok. 4 tys. egzemplarzy), które rano wprowadziliśmy do kolportażu. Po pierwszą partię, przeznaczoną dla Zakładów Azotowych, zgłosił się ok. 5 rano Zdzisław Wiśniewski. Ulotka z informacją o frekwencji wyborczej w Puławach została reprodukowana w Załączniku 56.

Nim jednak podjęliśmy prace związane z kampanią wyborczą do Sejmu PRL Stanisław Głażewski i Bogdan Szewczyk wydrukowali (w mieszkaniu Aliny Hennel) ostatnie numery Tygodnika Wojennego, 2-kolorową kartkę na Wielkanoc z życzeniami dla Czytelników od drukarzy II obiegu (Załącznik 58) oraz 4 serie znaczków Podziemnej Poczty Solidarności według projektów Andrzeja Znojkiewicza. Były wśród nich 4 znaczki nawołujące do bojkotu wyborów do Sejmu PRL (Załącznik 57a). Dwie następne serie znaczków zaprojektowanych przez Andrzeja Znojkiewicza wydrukowała już (z matryc wykonanych przez Bogdana Szewczyka) zupełnie nowa ekipa składająca się ze Zdzisławy, Stanisława Jr., Krzysztofa, Łukasza i Stanisława Głażewskich. A działo się to w ich własnym mieszkaniu, w październiku 1985 r. Jeden ze znaczków tej serii podsumowuje wyniki wyborów (Załącznik 57b). Ostatnią serię znaczków, którą zaliczyć należy do dorobku Wydawnictwa „Familia” wydrukowali w sierpniu 1985 r. w mieszkaniu Marii i Bogdana Szewczyków Wiesław Rymkiewicz i Bogdan Szewczyk. Łącznie w 1985 r. Wydawnictwo „Familia” wprowadziło do kolportażu 25 nowych znaczków (1 zaprojektowany przez Marię Kapturkiewicz-Szewczyk i 24 według projektów Andrzeja Znojkiewicza). Dodać w tym miejscu wypada, że nie udało się nam już zrealizować 2-znaczkowej serii znaczków poświęconych wydarzeniom Poznańskiego Czerwca, którymi, nie przewidując rozpadu grupy, postanowiliśmy uczcić ich 30 rocznicę przypadającą w czerwcu 1986 r. Projekty tych znaczków wykonane na kalce technicznej zostały przedstawione w Załączniku 59.

Łącznie w 1985 r. Wydawnictwo „Familia” zadrukowało 71 ryz papieru, w tym (15 dwustronnie a 12 wielobarwnie).

W ciągu 41 miesięcy swego istnienia (od grudnia 1981 r. do maja 1985 r.) Wydawnictwo „Familia” zadrukowało metodą sitodruku nie mniej niż 486 ryz (243 tys. arkuszy) papieru, w tym 291 ryz dwustronnie. Aż 57 ryz naszych wydruków to były druki wielobarwne. Dodatkowo w pierwszych fazach tego okresu wydaliśmy 8 ryz zawiadomień, ulotek i życzeń maszynopisowych lub stemplowanych. Ponad ¼ naszych wydruków to ulotki i plakaty wyborcze, pozostałe druki to: broszury, periodyki, ulotki, plakaty i kartki okolicznościowe, oraz znaczki Poczty Podziemnej „Solidarności”, których łącznie wydaliśmy 127 wzorów graficznych (i niemożliwą już do ustalenia liczbę wariantów kolorystycznych) pokrywając wielobarwnym nadrukiem aż 46 ryz (= 23 tys. arkuszy) papieru. Jeśli zważyć, że wprowadzenie do kolportażu takiej liczby wydruków wymagało zadrukowywania przeciętnie prawie 3 ryz (1,4 tys. arkuszy) papieru tygodniowo, to uwzględniając szczupłość kadr i prymitywny sprzęt oraz zaangażowanie zawodowe wszystkich członków grupy, ten wynik należy uznać za całkiem zadowalający. Wymagało to olbrzymiego nakładu sił i środków stanowiąc probierz naszej niechęci do ustroju i władz PRL a zwłaszcza do WRONy, za to, że usiłowała zniweczyć „Solidarność” i zręby społeczeństwa obywatelskiego przez nią wykreowanego w organizację różnorodnych struktur i funkcjonowanie którego wszyscy byliśmy bez reszty zaangażowani.

Puławy, maj 2004

Tekst został wydrukowany w tomie: S.T. Głażewski – "W imię "Solidarności". Wspomnienia z lat 1981-1989" wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 2010, s. 53