Zamieszczenie więc w biuletynie informacyjnym Związku Zawodowego rysunków zawierających treści określone przepisem art. 270 par.1 kk może być sposobem popełnienia przestępstwa przewidzianego dyspozycją art. 273 par.1 kk.

Uznać można wprawdzie iż zamieszczenie w biuletynach Nr 28 i 34 rysunków nastąpiło w drodze wspólnej decyzji wszystkich członków redakcji biorących udział w redagąowaniu wspomnianych biuletynów i wspólną też ich decyzją było skierowanie tychże biuletynów do druku.

Zgodnie jednak z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zasad organizacji prasy i wydawnictw – do komitetu redakcyjnego należy redagowanie danego czasopisma, ułożenie scenariusza publikacji – a w tym i dokonanie wyboru ilustracji – jednakże w wypadkach wydania utworów bez podania nazwiska twórcy, w wykonaniu prawa autorskiego zastępuje go wydawca, a więc i za niego odpowiada, jak również za sposób redagowania ponosi odpowiedzialność redaktor naczelny.

Uznając iż w redakcji biuletynu nie było funkcji redaktora naczelnego analogicznie przyjąć należy iż w działaniu i reprezentowaniu redakcji na zewnątrz funkcje te przejmowała i ponosiła za jej działalność, odpowiedzialność osoba zlecająca własnym podpisem biuletyn do druku.

Po stwierdzeniu więc iż Ireneusz Ostrokólski może być podmiotem zarzuconych mu czynów, należy rozważyć, czy zamieszczone rysunki naruszają przepisy art. 270 par.1 kk i art. 283 par.3 kk. Zaistnienie bowiem obu tych przesłanek łącznie skutkować dopiero może odpowiedzialnością karną. Przedmiotem ochrony prawnej art. 270 par.1 kk jest Naród – należna mu cześć. Naród zaś jest to grupa etniczna, mówiąca wspólnym językiem i zamieszkująca na wspólnym terenie, związana ustrojem i wspólną tradycją historyczną. Działanie, aby mogło być określone jako przestępne skierowane być musi przeciwko Narodowi Polskiemu lub Państwu Polskiemu. Musi to być działanie umyślne, z zamiarem bezpośrednim, a dokonane poprzez lżenie bądź wyszydzanie, których charakterystyczną cechą jest zamiar wystawienia na pośmiewisko i sponiewieranie przedmiotu ochrony. Użyte przez ustawodawcę określenia "lżenie" i "wyszydzanie" są pojęciami języka codziennego, których to kodeks karny bliżej nie określa. Zważywszy iż ostrze przestępstwa skierowane jest przeciw ojczyźnie, stwierdzić należy, że z uwagi na szczególny przedmiot ochrony, pojęcie to należy traktować szerzej niż w sytuacjach innych przedmiotów ochrony – obejmując wszelkie zachowanie zmierzające do naruszenia należnej Narodowi i Państwu czci.

Należy więc dokonać analizy strony przedmiotowej przestępstwa i określić na czym polegać może działanie przewidziane przepisem art. 270 par.1 kk czyli lżenie, wyszydzanie, poniżanie. Zdaniem Sądu, lżenie to: -obrzucanie obelgami, -znieważanie –wymyślanie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe; wyszydzanie to: -wydrwiwanie, -wyśmiewanie, -wystawianie na pośmiewisko; poniżanie zaś to: -upokorzenie, -zhańbienie, -sponiewieranie.

                     Dobrem chronionym art. 283 par.3 kk jest natomiast godność osobista osoby zajmującej naczelne stanowisko w obcym państwie. Bezspornym jest, iż Sekretarz Generalny KC KPZR stanowisko takie w swoim państwie zajmował. Strona przedmiotowa tego omawianego przestępstwa polega na znieważaniu umyślnym, z zamiarem bezpośrednim – musi dotykać osoby wprost, a w wypadkach podjętej krytyki staje się ona przestępstwem, gdy przekracza granice krytyki rzeczywistej i zmierza do poniżenia osoby. Znieważanie zawiera jednak pewien element względności – co bowiem w pewnych kołach lub stosunkach uchodzi za zniewagę w innych nią nie musi być. Ponieważ przestępstwo z art. 283 par.3 kk dotyczy osób zajmujących naczelne stanowiska w obcych państwach, działanie przestępne rzutować więc może na stosunki międzypaństwowe i dlatego też pojęcie zniewagi należy w tym wypadku traktować bardzo szeroko. Nie tylko więc za zniewagę należy uznać wypowiadanie obelżywych słów, wykonywanie innych gestów czy znaków charakterystycznego braku szacunku, ale i także takie zachowania, w których brak jest przyjętych powszechnie oznak poszanowania, wyrażających nadto chęć poniżenia czy uwłaczenia godności. Po dokonaniu analizy na czym polega istota przestępstw zarzuconych Ireneuszowi Ostrokólskiemu rozważyć należy czy zamieszczone w biuletynach Nr 28 i 34 rysunki poniżają i wyszydzają Państwo i Naród Polski, czy znieważają osobę Sekretarza Generalnego KC KPZR. Tu należy udzielić odpowiedzi przeczącej.