GŁÓWNE NURTY TEMATYCZNE

Jeśli wszystkie materiały opublikowane w 74 numerach Biuletynu podzielić na działy tematyczne, to materiały ściśle związkowe zajmowały na łamach pisma 34,9% jego całkowitej objętości, z czego 45,6% stanowiły materiały własne, wytworzone na terenie Ziemi Puławskiej, a pozostałe 54,4% - przedruki .Inne, materiały o charakterze polityczno-społecznym, nie dotyczące bezpośrednio Związku zajmowały na łamach Biuletynu 46,7% objętości (z czego 48,3% stanowiły materiały własne), a materiały historyczne – 9,5% (w tym 54,9% tekstów własnych). Inne publikacje (poetyckie, graficzne itp.) zajmowały w Biuletynie 9,5% objętości.

Jak wynika z dosyć pobieżnej analizy kolejnych numerów pisma proporcje tekstów o różnym charakterze były w Biuletynie bardzo zróżnicowane i zależały w większej mierze od aktualnej sytuacji w Związku i w Kraju, od liczby przypadających w danym miesiącu rocznic – zdaniem Redakcji – godnych przypomnienia, jak również od napływu tekstów nadających się do publikacji, niż od jakiejś przemyślanej linii programowej.

Publikacje dotyczące spraw związkowych

W poszczególnych miesiącach proporcja tekstów związkowych wahała się w granicach od 17% w grudniu 1980 r. i lipcu 1981 r. do 47% w marcu 1981 r. (kryzys bydgoski, spór o ordynację wyborczą do Regionu), 48% w styczniu 1981 r. (strajk ostrzegawczy w sprawie wolnych sobót), 52% we wrześniu 1981 r.(pierwsza tura I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” w Gdańsku) i 63% w październiku 1981 r. (druga tura I KZD).

Przy przeglądaniu kolejnych numerów uderza dojrzałość i doskonała od samego początku orientacja członków Redakcji (niezbyt przecież doświadczonych w sprawach organizacji społecznych funkcjonujących w warunkach demokracji) jeśli chodzi o problematykę związkową a szczególnie zadziwia u nich zdolność do prostego i klarownego przedstawiania własnej, bardzo spójnej wizji organizacyjnej Związku i jego funkcjonowania, jak również zagrożeń dla demokracji związkowej. Nadzieje towarzyszące organizacji struktur Związku i etos ruchu “Solidarność” doskonale oddaje bardzo ważny dla zrozumienia ówczesnych nastrojów, artykuł programowy, zamieszczony w Nr 2 pisma. Jest on wprawdzie niepodpisany, ale nosi wyraźne znamiona sposobu rozumowania i temperamentu I. Ostrokólskiego^[78]:

Wiele mówimy dzisiaj o konieczności zbudowania trwałej struktury i silnych fundamentów nowego Związku. Mówimy wyraźnie, ze jest to ważniejsze od zdobyczy płacowych.

Potrzebny nam jest mechanizm, przy pomocy którego będziemy mogli tworzyć system sprawiedliwego podziału dochodu narodowego. I żadne doraźne porozumienia tego problemu nam nie załatwią – mogą jedynie tymczasowo złagodzić napięcie.

Chcemy więc zbudowaś silny i skuteczny Związek – a jest to duża robota organizacyjna, którą realizujemy w atmosferze urzędowych nacisków i utrudnień, bez doświadczenia i funduszy.

Nie przeczuwamy jeszcze wszelkich pułapek prawnych i biurokratycznych, które na nas czekają. Mamy jedynie entuzjazm i pewność, że tym razem musi się nam udać.

Ż e r o b i m y t o s a m i i r o b i m y d l a s i e b i e

Związek nasz nazwaliśmy Solidarność i nie jest to tylko nazwa, bo powstał on z solidarności i poparcia dla tych, którzy również w naszym imieniu wstali i powiedzieli DOSYĆ.

Oni rozpoczęli nierówną z początku walkę także o nasze prawa i naszą godność. Dzisiaj, kiedy stanowimy już siłę, której nie sposób nie dostrzegać, musimy pamiętać o początku i wciąż z niego czerpać.

Solidarność nie może być jeszcze jedną nazwą, jeszcze jednego zwiazku. SOLIDARNOŚĆ to jednolita postawa i wspólny front we wspólnej sprawie, ale nikt za nas tego nie zbuduje.

My sami musimy tworzyć codziennie solidarność, zwłaszcza wtedy, kiedy próbuje się nas skłócić i “rozbranżowić” Kiedy mówi się chłopom:

“to górnicy strajkują i nie dają wam węgla”

i kiedy mówi się górnikom:

“to chłopi nie dają dla was kartofli”

wtedy właśnie pamiętajmy o rolnikach, którzy przywozili strajkującym produkty rolne – aby mogli przetrwać dla wspólnej sprawy. I o robotnikach żądających rejestracji związków chłopskich.

Związek nasz jest silny solidarnością i budujemy go demokratycznie. Budujemy go od dołu aby stał na ziemi i był naprawdę nasz.

Zawsze kiedy słyszymy słowo DEMOKRACJA mówimy TAK, bo wiemy co to oznacza – tak jak wiemy co znaczy chleb, kiedy go brakuje.

Ale nasza demokracja nie będzie nas paraliżować. Nie pozwolimy się zadyskutować wtedy, kiedy trzeba działać szybko. Sami wybraliśmy naszych przywódców i ufamy im. Wierzymy, że przed każdą decyzją rozważą wszystkie argumenty i jesteśmy pewni, że zawsze pracują dla realizowania naszych interesów bo codziennie są pośród nas i nikt nie przywiózł ich na taczce.”