NIE ŚWIĘCI GARNKI LEPIĄ

« poprzednie Wszystkie strony następne » (Strona 7 z 7)

Inne wydawnictwa

  1. Stanisław Głażewski - Czas nieprawdy – Gazeta w Lublinie (lokalny dodatek do Gazety Wyborczej)
  2. Stanisław Głażewski – Biuletyn Informacyjny "Solidarność Ziemi Puławskiej" (listopad 1980 – grudzień 1981) w: Studia Puławskie, Seria A, tom. 9(11), Puławy 2005, s. 7-147.
  3. Stanisław Głażewski – NSZZ "Solidarność" w IUNG w latach 1980-1981 w świetle zachowanych dokumentów w: Studia Puławskie, Seria A, tom 9(11), Puławy 2005, s. 149 – 221.
  4. Stanisław Tomasz Głażewski – Pierwsze dni stanu wojennego w Puławach w: "W imię Solidarności. Wspomnienia z lat 1981 – 1989", Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 2010, s. 15 – 52.
  5. Stanisław Tomasz Głażewski – Wydawnictwo "Familia" w: "W imię Solidarności. Wspomnienia z lat 1981 – 1989", Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 2010, s. 53 – 95.
  6. Stanisław Tomasz Głażewski – Dziennik internowanego w: "W imię Solidarności. Wspomnienia z lat 1981 – 1989", Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 2010, s.96 – 197.
  7. Stanisław Tomasz Głażewski – Kryptonim N-15. Rzecz o druku i kolportażu w latach 1985-1989 "Tygodnika Mazowsze" w: "W imię Solidarności. Wspomnienia z lat 1981 – 1989", Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy, 2010, s. 198 – 268.
  8. Stanisław Głażewski – Podziemna Poczta Solidarności w: Studia Puławskie Tom XI, Wyd. Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 2010.s.76 - 108.>
(Strona 7 z 7)

Przypisy

  1. Mój ojciec, Stanisław Głażewski został pojmany przez Niemców w czasie Powstania Warszawskiego w połowie sierpnia 1944 r., osadzony w Obozie Koncentracyjnym w Dauchau, skąd z 1000-osobową grupą więźniów z Warszawy przewieziono go do KL Katzbach we Frankfurcie nad Menem, gdzie zmarł 19.03.1945 r.
  2. W połowie września 1944 r.
  3. Nowy dyrektor okazał się bowiem płomiennym ideologiem komunizmu i żadnych odstępstw od obowiązującej ideologii.
  4. Po latach, tak o tych wydarzeniach pisałem: To właśnie wtedy placówki naukowe utraciły autonomię, a ocenę kadr uwzględniającą w pierwszym rzędzie kryteria naukowe, zastąpiła selekcja według zasady: "mierny, bierny ale wierny". Efektem tych zmian był stopniowy upadek nauki i przekształcenie się placówek naukowych w instytucje o cechach centralnie sterowanych przedsiębiorstw produkcyjnych przetwarzających kredyty na wyniki, którymi można zadowolić ministerialną biurokrację i podeprzeć decyzje władz politycznych, nawet te najgłupsze i najbardziej zgubne dla kraju.
    Pomarcowa polityka Gomułki poczyniła w polskich placówkach naukowych tym większe spustoszenia, im większą werwę wykazywały ich nowe, socjalistyczne kierownictwa i im mniejszy był opór środowiska. Tam, gdzie opór ten był dostatecznie duży rozwinęli się i dojrzeli wspaniali ludzie, którzy po 1976 roku przystąpili do montowania ośrodków opozycyjnych i niezależnych grup opiniotwórczych w rodzaju DiP czy TKN. W Sierpniu`80 nadali polityczny kierunek strajkom na Wybrzeżu i wywarli decydujący wpływ na program Solidarności, a obecnie stanowią najaktywniejszą grupę parlamentarzystów i członków Rządu Rzeczpospolitej.
    IUNG do tych placówek niestety nie należał. Poddał się on urokom nauki socjalistycznej i dyktatury proletariatu tak dalece, że rozluźnienie systemu komunistycznego i narodziny "Solidarności" w 1980 r. IUNG-owska elita przyjęła bez entuzjazmu, lub zgoła niechętnie. Ruch ten zakłócał bowiem błogi spokój ustabilizowanej już kadry naruszając korzystne dla niej struktury, układy i przywileje, a nawet ważył się na oddolną krytykę i formułowanie niezależnych opinii. I tak już zostało do dnia dzisiejszego. (Stanisław Głażewski – Spadek po marcu – Informator NSZZ Solidarność w IUNG PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI, Nr 5/34/ z 14.03.1990, s. 8)
  5. O chwalebnej przeszłości opozycyjnej Aleksego Bornusa dowiedziałem się dopiero w 1991 r. z lubelskiego dodatku do Gazety Wynorczej (z 10.12.1991 r). Okazało się, że Aleksy w latach 1950-1954, w apogeum stalinizmu, był założycielem i kierownikiem nielegalnych (kontrrewolucyjnych – jak twierdził prokurator) organizacji "Lubelski Ośrodek Ruchu Ludowego" i "Związek Socjaldemokratów Polskich", których celem było – według Aktu Oskarżenia – obalenie przemocą ustroju PRL poprzez wypracowanie nowej ideologii, werbowanie członków, by w ten sposób stworzyć przyszłe kadry, aby na wypadek wybuchu III wojny światowej pomiędzy państwami imperialistycznymi a państwami Obozu Pokoju i w wypadku zwycięstwa imperialistów przejąć władzę w swoje ręce. Za te "potworne zbrodnie" Aleksy Bornus został w dniu 7 września 1954 r. skazany na 8 lat więzienia. W zakładach karnych w Sztumie i Rawiczu odsiedział 2 lata. Zrehabilitowany 25.10.1991 r. , zmarł 7 lutego 2006 r.
  6. Mojemu pojmowaniu postawy naukowca jest definicja Prof. Stanisława Ossowskiego cytowana w Informatorze NSZZ "Solidarność" w IUNG "PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI" Nr 24 z 23.11.1981, s. 9.: Pracownik naukowy, to taki człowiek, do którego zawodowych obowiązków należy brak posłuszeństwa w myśleniu. Na tym polega jego służba społeczna, aby pełniąc swe zawodowe czynności nie był w myśleniu posłuszny. Pod tym względem nie wolno mu być posłusznym ani synodowi, ani komitetowi, ani cesarzowi, ani Panu Bogu.
  7. S.G. - "Puławska Górka Katyńska" - Informator NSZZ "Solidarność" w IUNG "PRZESZŁOŚĆ-PRZYSZŁOŚCI", Nr 27/55/ z 23.04.1991, s. 1.
  8. Wacław Hennel – Rozmowy, rozmowy... - Biuletyn Informacyjny "solidarność Ziemi Puławskiej" Nr 3(11) z 22.01.1981, s. 11.
  9. St. Głażewski – Najnowsze sensacyjne odkrycia naszych przyjaciół, opatrzone uwagami zwykłego obywatela PRL – Biuletyn Informacyjny "Solidarność Ziemi Puławskiej" Nr 4(12) z 29.01.1981, s. 8.
  10. Były to teksty różnej długości od kilkuzdaniowych komentarzy do opracowań wielostronicowych.
  11. Zaliczyłem do nich tylko te teksty, których rękopisy zachowały się w moim archiwum.
  12. Również do tej grupy zaliczyłem tylko teksty, których rękopisy zachowały się w moim archiwum.
  13. Od 29 stycznia do 26 listopada 1981 r.
  14. M.in. samodzielnie zredagowałem co najmniej trzy numery wojennego wydania Biuletyynu "Solidarność Ziemi Puławskiej".
  15. Niemal, gdyż pełnej listy tekstów mego pióra zamieszczonych w puławskiej prasie podziemnej w latach 1981-1989 niesposób już dziś odtworzyć.
  16. Dodać w tym miejscu wypada, że żarliwa obrona Lecha Wałęsy przez Pana Grudnia zawarta w tym tekście już wkrótce zamieniła się w równie żarliwą nienawiść narodowej prawicy, w imieniu której P. Grudzień występował, do pierwszego Przewodniczącego "Solidarności", z pomawianiem go o działalność agenturalną włącznie.
  17. Pomyłka redakcji. Powinno być 23.01.1991.
Czytany 13536 razy
Więcej w tej kategorii: « Wielka Wsypa

Sponsorzy

solidarnosc

Wyszukaj

Multimedia

Statystyki

Dziś250
Wczoraj241
Wszystkich404888
Aktualnie jest 34  gości na stronie