„ Limitowana demokracja ” - wybory do „ sejmu kontraktowego ” – dn. 04.06.1989 r.

Puławy, dn. 29.05.2013 r.

 Dn. 04.06.2013 r. mija 24. rocznica wyborów do „ sejmu kontraktowego”, które odbyły się dn. 04.06.1989 r.

 W oficjalnej mainstreamowej historiografii przyjmuje się, że jest to główna data stanowiąca o zakończeniu historii Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, będąca tym samym początkiem niepodległej III Rzeczypospolitej Polskiej.

           Genezę wyborów, wskutek której wyłonione zostały parytety „ sejmu kontraktowego” stanowiły obrady „ okrągłego stołu”, który zwołany został z inicjatywy władz politycznych PRL, przy pełnej akceptacji Moskwy. Jego celem była obrona „ zdobyczy socjalizmu”, których rozkład był widoczny w tym czasie w PRL. Głównym architektem „ okrągłego stołu” z woli gen. Wojciecha Jaruzelskiego był gen. Czesław Kiszczak, stojący na czele Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, który wiedział, że również kontrolującej PRL Moskwie zależy w tym czasie na spokoju w Polsce. W obawie przed stopniową utratą władzy w kraju komuniści zdecydowali się na  „ okrągły stół”, który został obsadzony ludźmi w większości uległymi władzom PRL, a w niemałej części agenturalnie im podporządkowanymi. Nad obradami „ okrągłego stołu” dyskretnie czuwał gen. Wojciech Jaruzelski, który był w pełni zadowolony z jego obsady personalnej, dającej komunistycznej ekipie możliwość uniknięcia odpowiedzialności za okres PRL. Przekształcenie się w socjaldemokratów i liberałów pozwoliło komunistom nadal rządzić krajem. Sprawdziły się słowa współpracownika gen. Czesława Kiszczaka, podsekretarza stanu w MSW, Czesława Staszczaka, który stwierdził : „ spokojnie towarzysze, scenariusz okrągłego stołu napisała partia, a jego realizacja przebiega niezmiennie w warunkach przez nas dyktowanych”.

          Spośród trzech zespołów, które obradowały w czasie „ okrągłego stołu” pierwszoplanową rolę odgrywał niewątpliwie zespół ds. reform politycznych. Obaj jego przewodniczący, czyli Bronisław Geremek i Jan Reykowski wywodzili się z szeregów PZPR. Ostatecznie przeforsowano następujące proporcje mających odbyć się wyborów : 65 % dla PZPR i 35 % dla opozycji. Ogółem po wyborach w dn. 04.06.1989 r. kandydaci NSZZ „ Solidarność” zdobyli możliwą maksymalną ilość mandatów, czyli 35 % mandatów do Sejmu oraz 99 mandatów na 100 do Senatu. Jednym z posłów I kadencji został przedstawiciel NSZZ „ Solidarność” Ziemi Puławskiej, obecny członek Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w stanie wojennym – Ignacy Czeżyk.

            Kosztem rozmów „ okrągłego stołu” było zachowanie przez czołowych „ towarzyszy” z PZPR znaczących wpływów w gospodarce, mediach, nauce, oświacie, wojsku, policji itp. Biorąc pod uwagę proces odzyskiwania bytu przez suwerenną Rzeczypospolitą należy pamiętać, że ostatni więzień polityczny PRL, Józef Szaniawski wyszedł na wolność dopiero dn. 22.12.1989 r., natomiast ostatni żołnierz okupacyjnej armii rosyjskiej opuścił Polskę dopiero dn. 17.09.1993 r. 

                                                                                                                                                        Tomasz Kraszewski

Czytany 709 razy

Sponsorzy

solidarnosc