Biogramy osób represjonowanych w stanie wojennym-źródło-Encyklopedia Solidarności

Zenon Antoni Benicki

Zenon Antoni Benicki, ur. 9 VII 1949 w Łaskarzewie. Ukończył LVI LO w Warszawie (1967).

1967 – XII 1981 pracownik Zakładów Azotowych Puławy, od 1982 współwłaściciel zakładu kamieniarskiego w Łaskarzewie (wykonawca wielu płyt i pomników upamiętniających działalność podziemia niepodległościowego 1939-1956).

Od IX 1980 w „S”; w 1981 współorganizator i członek Komitetu Założycielskiego Samorządu Pracowniczego ZA Puławy.

13/14-19 XII 1981 uczestnik strajku w ZA Puławy, członek KS (odpowiedzialny za funkcjonowanie zakładu); po pacyfikacji strajku 19-20 XII 1981 w ukryciu na terenie zakładu, 21-22 XII 1981 w mieszkaniu Włodzimierza Wójtowicza w Puławach; 21 XII 1981 zwolniony z pracy; 22/23 XII wyszedł z ukrycia, 23 XII 1981 aresztowany, do 24 XII przetrzymywany w KM MO w Puławach, do 31 I 1982 w AŚ w Lublinie, sądzony z Jerzym Saniewskim i Janem Okoniem, 29 I 1982 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Lublinie na 2 lata więzienia, osadzony w ZK w Łodzi i Łęczycy; od 15 II 1982 przerwa w odbywaniu kary, w wyniku rewizji po ponownym rozpatrzeniu sprawy (X 1982 – I 1983) postępowanie umorzono. 1982-1985 sporadycznie drukarz materiałów podziemnych. 1985-1989 współtwórca (z Tadeuszem Skibą i Grzegorzem Wołczykiem) nieformalnej grupy podziemnej w Puławach prowadzącej hurtowy kolportaż wydawnictw podziemnych z Warszawy do Puław, następnie w Puławach, udostępniał własne mieszkanie na punkt kolportażowy (gł. odbiorcy: Julian Bączkowski, G. Wołczyk i T. Skiba); współorganizator (z T. Skibą) w Puławach kilku spotkań ze znanymi postaciami środowisk niezależnych; współorganizator akcji Wakacje z Bogiem. Kilkakrotnie przesłuchiwany, rewizje w mieszkaniu. W 1985 współwykonawca (z J. Okoniem) tablicy „S” Ziemi Puławskiej ku czci ks. Jerzego Popiełuszki, którą zamontował (z G. Wołczykiem) w kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie. 1986-1989 współorganizator (z T. Skibą) Radia „S” Ziemi Puławskiej: 1986-1987 przygotowywał audycje, nadawane we współpracy z Anną i Zbigniewem Zubowskimi, 1987-1989 z Wacławem Hennelem.

W 1989 członek KO w Puławach.

Honorowy członek Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (za wykonywanie tablic upamiętniających miejsca związane z działalnością AK w Obwodzie Garwolin).

Izabella Bronikowska

Izabella Bronikowska, ur. 1 IX 1939 w kolonii Łukówku k. Kowla na Wołyniu. Absolwentka Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, kierunek filologia polska (1965).

1965-1974 nauczycielka w Zespole Szkół Chemicznych w Puławach, 1974-1985 w I LO im. ks. A.J. Czartoryskiego tamże; 1986-1989 na rencie; 1987-1988 zatrudniona w Towarzystwie Przyjaciół Puław, 1988-1989 nauczycielka w Zespole Szkół nr 1 im. KEN w Puławach.

1978-1980 uczestniczka spotkań i wykładów TKN w Puławach, kolporterka wydawnictw niezależnych.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, następnie KZ Pracowników Oświaty i Wychowania Rejonu Puławskiego. 2 XII 1981 organizatorka strajku czynnego nauczycieli w swojej szkole.

21 II 1982 uczestniczka marszu protestacyjnego w ramach akcji spacerowej w Puławach przeciwko propagandzie w programach tv, zatrzymana, przetrzymywana w areszcie KM MO w Puławach i Lublinie, 24 II 1982 internowana w Ośr. Odosobnienia w Gołdapi, zwolniona 25 III 1982. 1982-1989 kolporterka podziemnych wydawnictw w środowisku nauczycieli puławskiej „S”; do 1985 kilkakrotnie rewizje w domu i pracowni szkolnej. 27 VI 1985 zwolniona z pracy, pozbawiona możliwości wykonywania zawodu (m.in. za przygotowanie gazetki ściennej o tematyce robotniczej zawierającej symbol krzyża), IX-XII 1985 na zasiłku z tytułu czasowego pozostawania bez pracy. XI 1985 – XI 1988 organizatorka Duszpasterskich Spotkań Literackich Młodzieży Szkół Średnich przy parafii Wniebowzięcia NMP w Puławach. XII 1988 – VI 1989 współorganizatorka działalności samokształceniowej i kulturalnej Koła Terenowego Towarzystwa Przyjaciół „Powściągliwości i Pracy”.

W 1989 członek KO w Puławach, uczestniczka kampanii wyborczej, współorganizatorka spotkań wyborczych kandydatów KO. IX 1989 – 1991 przywrócona do pracy w I LO w Puławach. 1989-2004 członek KZ „S” Pracowników Oświaty i Wychowania Powiatu Puławskiego. 1990-1994 radna Miasta Puławy z listy KO, przewodnicząca Komisji Edukacji. W 1990 współorganizatorka I Społecznego LO w Puławach, 1991-2000 nauczycielka tamże, przejściowo dyr. szkoły i prezes prowadzącego szkołę Towarzystwa Szkolnego Nauka i Praca. 1998-2002 radna Powiatu Puławskiego z listy AWS, od 2006 z listy KWW Wspólnota Samorządowa, wiceprzewodnicząca Komisji Edukacji. Od 2000 na emeryturze.

Autorka wspomnień W Czartorychu i gdzie indziej (Puławy 1997). Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2000), Złotą Odznaką Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania „S” (2002), uhonorowana pamiątkową statuetką redakcji pisma „Powściągliwość i Praca” (1987).

10 IX 1982 – 21 VIII 1989 rozpracowywana przez p. III RUSW w Puławach w ramach SOS krypt. Polonistka.

Ignacy Tadeusz Czeżyk

Ignacy Tadeusz Czeżyk ur. 19 VI 1944 w Hołowczycach k. Łosic. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydz. Matematyki (1968).

11 III 1968 uczestnik manifestacji studenckiej w Lublinie, pobity. 1969-1984 członek Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. 1968-2005 nauczyciel w I LO im. Adama Jerzego ks. Czartoryskiego w Puławach; w 1979 pozbawiony funkcji wychowawcy za zorganizowanie rowerowej pielgrzymki uczniów na spotkanie z Janem Pawłem II w Warszawie. W 1978 współorganizator niezależnych obchodów 11 XI na terenie tzw. Zachty (u pp. Szewczyków) w Puławach. 1978-1980 uczestnik spotkań TKN w Puławach.

Od IX 1980 w „S”; współzałożyciel koła „S” w I LO, od X 1980 przewodniczący Komitetu Założycielskiego „S” Pracowników Oświaty i Kultury w Puławach; członek Prezydium Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania; 17 XI 1980 sygnatariusz porozumienia z ministrem edukacji narodowej podczas strajku w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku; IV/V 1981 delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego, delegat na I KZD.

13-14 XII 1981 w ukryciu, 15 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, od Wielkanocy 1982 w Załężu k. Rzeszowa (uczestnik 4-dniowej głodówki protestacyjnej), od VIII 1982 w Uhercach, zwolniony w X 1982. 1983-1987 współorganizator akcji Wakacje z Bogiem. 1983-1989 współorganizator przedruków ok. 30 tytułów książek podziemnych we współpracy z poligrafią zakładową Zakładów Azotowych Puławy.

Od 1989 członek KO Lubelszczyzny, 1989-1991 poseł RP z listy KO „S”. W 1989 delegat na II WZD Regionu Środkowo-Wschodniego. 1989-1992 prezes KIK w Puławach. 1990-1991 w PC, współzałożyciel. 1992-1996 dyr. I LO w Puławach. Od 1994 członek Stowarzyszenia Wspólnota Polska, członek Zarządu Warszawskiego. 1998-2001 w RS AWS. 1998-2006 radny Województwa Lubelskiego: 1998-2002 z listy AWS, 2002-2006 z listy PO-PiS; 2005-2006 wiceprzewodniczący Sejmiku Wojewódzkiego. 2005-2009 dyr. Zespołu Szkół im. J.S. Lubomirskiego w Janowcu n. Wisłą. 2006-2010 radny Miasta Puławy z listy PiS.

Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1995), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1999), Odznaką Honorową Zasłużony dla Lubelszczyzny (2009), Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).

XI-XII 1978 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Lublinie w ramach SOS krypt. Profesor.

Ś.p. Krzysztof Futera

Pracownik Zakładów Azotowych „ Puławy” od 1966 r. Współzałożyciel NSZZ „ Solidarność” Komisji Wydziału w 1980 r. Pełnił funkcję przewodniczącego Koła Oddziału w Zakładzie Mechanicznym do 13 XII 1981 r. Organizator grupy strajkowej Oddziału Mechanicznego. Wyprowadził zorganizowaną grupę

na miejsce koncentracji strajku na sterowni Związku Amoniaku II. Na podstawie „ dekretu o stanie wojennym” dn. 19 XII 1981 r., po wyprowadzeniu strajkujących zwolniony z pracy wraz z grupą trzynastu innych związkowców. Po trzech miesiącach znalazł zatrudnienie poza Puławami.

Do 1990 r. pracował w delegacjach. W II 1990 r. na podstawie Ustawy o przywróceniu do pracy wrócił do ZA Puławy. Od 1991 r. w składzie Komisji Zakładowej NSZZ „ Solidarność” pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. Członek Zarządu Oddziału NSZZ „ Solidarność” Ziemi Puławskiej.

Działalność związkową kontynuował do czasu przejścia na emeryturę w 2003 r.

Zm. dn. 03.03.2014 r.

Stanisław Tomasz Głażewski

Stanisław Tomasz Głażewski, ur. 17 XII 1937 w Warszawie. Absolwent Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (1960); w 1969 doktorat.

1961-1997 pracownik naukowy w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach. Od jesieni 1978 uczestnik spotkań TKN w Puławach (organizowanych m.in. przez Marię i Bogdana Szewczyków).

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w IUNiG, wyznaczony do kontaktów z innymi strukturami założycielskimi, 13 IX 1980 uczestnik spotkania założycielskiego MKZ Ziemia Puławska; od jesieni 1980 członek Komitetu Porozumiewawczego Lubelskiego Ośrodka Naukowego, przedstawiciel instytutów naukowych z Puław, 1980 – VI 1981 członek Ogólnopolskiego Komitetu Porozumiewawczego Nauki z ramienia KPLON. Zimą 1980/1981 uczestnik negocjacji z Ministerstwem Nauki i Techniki w Gliwicach i Międzylesiu dot. statusu tzw. instytutów resortowych. Od XI 1980 publicysta niezależnego „Biuletynu Informacyjnego NSZZ «Solidarność» Ziemi Puławskiej”, od V 1981 współzałożyciel, redaktor i publicysta pisma „Przeszłość – Przyszłości. Informator NSZZ «Solidarność» w Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa”. Od VI 1981 członek Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska, odpowiedzialny za wydawnictwa związkowe. Od 1981 członek KIK w Puławach.

13 XII 1981 uczestnik wywożenia dokumentacji i sprzętu z siedziby ZO „S” Ziemia Puławska. XII 1981 – I 1982 inicjator i samodzielny redaktor 3 nr. „Biuletynu Informacyjnego NSZZ «Solidarność» Ziemi Puławskiej”, będących próbą kontynuacji pisma w warunkach stanu wojennego. Ok. 20 XII 1981 – II/III 1982 współzałożyciel i członek Komitetu Obrony Narodowej „S”, odpowiedzialny za wydawnictwa; redaktor ulotek oraz pisma podziemnego „Biuletyn Informacyjny KON «Solidarność»”. W 1982 współzałożyciel (z M. i B. Szewczykami) podziemnego wydawnictwa Familia w Puławach, do 1985 redaktor i drukarz tamże (ulotki, plakaty, broszury, znaczki poczt podziemnych). 30 VIII 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Lublinie, zwolniony 27 XI 1982. III-VI 1984 inicjator i samodzielny redaktor oraz drukarz (z Józefem Gądorem) pisma „Polska Zwycięży” (ukazały się 4 nr. w niewielkim nakładzie); 1985 – I 1989 drukarz puławskiej edycji pisma „Tygodnik Mazowsze” (klisze przywoziła z Warszawy jego siostra Elżbieta Leszczyńska) we własnym mieszkaniu w Puławach (z Ireneuszem Ostrokolskim, I-IV 1989 z żoną Zdzisławą i synami: Stanisławem, Krzysztofem i Łukaszem).

W 1989 członek Komitetu Założycielskiego „S” w IUNiG oraz Tymczasowej Międzyzakładowej Komisji Związkowej Ziemia Puławska. 1989-1990 współinicjator i redaktor prowadzący reaktywowanego pisma „Przeszłość – Przyszłości. Informator NSZZ «Solidarność» w Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa”. 1990-1991 w UD, wiceprzewodniczący Zarządu Miejskiego UD w Puławach. Od 1997 na emeryturze.

Laureat Nagrody Fundacji Polcul (1990); wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000).

Andrzej Marek Gorgol

Andrzej Marek Gorgol, ur. 11 X 1964 w Lublinie. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Wydz. Prawa i Administracji (1988), w 1999 doktorat, w 2012 habilitacja.

Od 1987 pracownik naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Prawa Finansowego UMCS.

Od 1979 jako uczeń I LO w Puławach kolporter pism niezależnych („Opinia”, „Robotnik”, „Spotkania – Niezależne Pismo Młodych Katolików”, „Droga”, „Bratniak”). W 1979 współzałożyciel nielegalnej puławskiej organizacji młodzieżowej Konfederacja Ludzi Wolnych, przekształconej we IX 1981 w Suwerennościowe Porozumienie Młodzieży, którym kierował. W składzie redakcji pisma „Zawiszak” wydawanego przez puławskie środowisko Niezależnego Ruchu Harcerskiego.

Po 13 XII 1981 przewodniczący tzw. młodzieżowych struktur piątkowych wspierających działania Komitetu Obrony Narodowej „S” w Puławach (akcje ulotkowe, kolportaż, druk); założyciel, redaktor, wydawca i drukarz podziemnego pisma młodzieżowego „Kret”. 13 VII 1982 aresztowany, przetrzymywany w AŚ w Lublinie, 2 VIII 1982 zwolniony, postępowanie umorzono. 1984-1988 drukarz w podziemnym wydawnictwie CiS. Do 1989 kolporter wydawnictw podziemnych (książek CiS-u, NOWej, Woli i ABC, pism). 1987-1988 przewodniczący podziemnej Komisji Uczelnianej NZS UMCS, członek MKK NZS w Lublinie, współorganizator Porozumienia Koziołek, integrującego w Lublinie środowiska NZS, KPN, Ruchu Młodzieży Niezależnej i Ruchu WiP, w 1988 współzałożyciel i wydawca pisma „Koziołek”. 1987-1988 członek Ruchu Młodzieży Demokratycznej. W III i V 1988 współorganizator manifestacji studenckich w Lublinie, kilkakrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany. W VIII 1988 uczestnik audiencji u Prezydenta RP na Uchodźstwie Kazimierza Sabbata oraz gość Rady Narodowej w Londynie w ramach delegacji reprezentującej młodzieżowy nurt podziemia z kraju. XII 1988 – VI 1989 współorganizator Koła Terenowego Towarzystwa Przyjaciół Powściągliwości i Pracy.

Od 1993 radca prawny. Od 1999 pracownik naukowo-dydaktyczny w Wyższej Szkole Zarządzania i Administracji w Zamościu. Od 2007 prezes Stowarzyszenia Pokolenia Niezależnych.

Autor ponad 40 publikacji naukowych z zakresu prawa.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010).

1982-1984 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/WUSW w Lublinie/RUSW w Puławach w ramach SOS krypt. Konspiratorzy; 1987-1990 przez Wydz. III WUSW w Lublinie w ramach SOR krypt. Suwerenni.

Ś.p. Maria Kapturkiewicz-Szewczyk

Maria Kapturkiewicz-Szewczyk, ur. 29 XI 1931 w Tymbarku k. Limanowej. Ukończyła Liceum Technik Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej (1955).

1955-1959 instruktor plastyczny w Powiatowym Domu Kultury w Puławach, 1959-1995 w Młodzieżowym Domu Kultury tamże. Od 1972 członek Towarzystwa Przyjaciół Puław, współorganizatorka imprez kulturalnych w rocznice patriotyczne oraz spotkań z artystami. Od 1975 prowadziła (z mężem Bogdanem Szewczykiem) spotkania zwane Środowiskowym Kiszeniem Kapusty, będące okazją do spotkania osób z Puław o poglądach niezależnych i opozycyjnych; spotkania odbywały się w pracowni artystyczno-plastycznej Szewczyków w Puławach – tzw. Zachcie. W 1977 współinicjatorka (z mężem B. Szewczykiem) spotkań w Zachcie w ramach Uniwersytetu Latającego (do 1980 kilkanaście spotkań z przedstawicielami niezależnych środowisk politycznych i kulturalnych). 1977-1978 kolporterka wydawnictw niezależnych (m.in. „Opinia”, „Spotkania. Niezależne Pismo Młodych Katolików”, „Głos”) odbieranych z Warszawy. W 1978 rozkolportowała 200 sztuk pierwszej ulotki wykonanej w Puławach (znaleziona w Warszawie ulotka zawierająca apel o treści antysowieckiej, sfotografowana i powielona metodą heliograwiury przez B. Szewczyka). W 1978 współorganizatorka w Zachcie niezależnych obchodów 11 XI (m.in. odsłonięto pamiątkowy kamień z wyrytym przez nią pamiątkowym napisem). W IV 1980 organizatorka akcji ustawienia krzyża katyńskiego, następnie tzw. górki katyńskiej na cmentarzu komunalnym w Puławach. VII-VIII 1980 wydrukowała (z mężem B. Szewczykiem) ok. 200 własnoręcznie zaprojektowanych ulotek ośmieszających igrzyska olimpijskie w Moskwie, w VIII 1980 plakaty z podobizną Lecha Wałęsy.

20 VIII 1980 współinicjatorka zbiórki pieniędzy dla strajkujących stoczniowców. Od IX 1980 w „S”; przewodnicząca KZ w MDK. W III 1981 współinicjatorka powołania KIK w Puławach.

Po 13 XII 1981 4-krotnie rewizje w mieszkaniu; kontynuowała organizację niezależnych spotkań w Zachcie, do 1989 drukarz (z Wacławem Hennelem i Wiesławem Rymkiewiczem) ulotek i pism podziemnych, m.in. „Tygodnika Wojennego”, broszur i kilkunastu serii znaczków poczt podziemnych (wg projektu własnego i projektu Krzysztofa Małagockiego), druk na powielaczu ukrytym w piwnicy w Zachcie.

W 1989 uczestniczka kampanii wyborczej KO „S” (wykonała plansze i plakaty). 1989-1993 współzałożycielka ZChN na Lubelszczyźnie, członek Zarządu Regionu i Zarządu Koła ZChN w Puławach. Od 1995 na emeryturze.

Wyróżniona Medalem KEN (1994), Odznaką Honorową Sybiraków (2006), medalem Zasłużony dla Województwa Lubelskiego (2009), odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2001).

Zm. dn.17.03.2013 r.

Dariusz Piotr Kocuń

Dariusz Piotr Kocuń, ur. 8 IX 1964 w Wojcieszowie k. Jeleniej Góry. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, kierunek historia (1990), studiów podyplomowych na UMCS z zakresu organizacji i zarządzania (2001) oraz bankowości i finansów (2010).

1985-1987 współorganizator nieformalnej grupy młodzieży w Puławach drukującej ulotki. 1985-1989 kolporter pism podziemnych (m.in. „Informator Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ «S»”, „Tygodnik Mazowsze”, „PWA. Przegląd Wiadomości Agencyjnych”) na terenie Puław i Lublina. 2 V 1986 aresztowany, przetrzymywany w AŚ w Lublinie, 24 VII 1986 zwolniony na mocy amnestii. 1987-1988 zleceniodawca druku i odbiorca wydrukowanych ulotek i materiałów dla NZS w Lublinie, wykonywanych w drukarni Marii Kapturkiewicz-Szewczyk w Puławach; 1987-1989 współzałożyciel, autor i kolporter pisma „Żak. Pismo Niezależnego Zrzeszenia Studentów” wydawanego przez Międzyuczelnianą Komisję NZS w Lublinie; drukarz w podziemnym wydawnictwie CiS w Lublinie. 11 XI 1987 oraz w III i V 1988 współorganizator manifestacji studenckich tamże. W 1988 współzałożyciel biblioteki MK NZS w Lublinie (głównie z darów Zofii Zahorskiej z Rzymu); przewodniczący Komisji ds. Legalizacji NZS UMCS; współzałożyciel Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej; współzałożyciel „CurieRa”, do 1989 kolporter pisma; współautor, organizator druku ulotek dla TZR (Stanisław Węglarz) i MK NZS w Lublinie; przewodniczący NZS UMCS, wiceprzewodniczący MK NZS w Lublinie, członek Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS. 11 X 1988 organizator wiecu NZS w Auli Wydz. Ekonomii UMCS (pierwszego od 13 XII 1981 nierozbitego przez SB). XI 1988 członek niezależnego Komitetu Obchodów 11 Listopada Regionu Środkowo-Wschodniego. 14 XII 1988 ukarany przez kolegium ds. wykroczeń na grzywnę za reprezentowanie komitetu i zorganizowanie manifestacji (z Zygmuntem Łupiną i Tadeuszem Mańką). Wiosną 1989 członek delegacji NZS negocjującej w MSW ponowną rejestrację organizacji.

1989-1991 członek założyciel ZChN, członek Zarządu Regionu Lubelszczyzny ZChN, prezes Koła ZChN w Puławach. 1990-1992 szef Inspektoratu Nadzoru i Kontroli MSW, 1992-2001 starszy inspektor ds. rynku pracy w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w Lublinie. 1992-1995 wiceprezes Ruchu Chrześcijańsko-Narodowego – Akcja Polska. 1992-2003 w „S”; od 1992 członek Klubu Atlantyckiego. 1993-2001 członek KZ przy WUP; 2001-2004 delegat na kolejne WZD Regionu Środkowowschodniego. 1995-1997 członek Rady Politycznej ROP. 2001-2003 z-ca dyr. Wydz. Rynku Pracy w Urzędzie Wojewódzkim w Lublinie. 2003-2005 specjalista w Towarzystwie Budownictwa Społecznego w Lublinie. 2006-2009 dyr. Lubelskiej Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji z siedzibą w Chełmie. 2009-2011 zastępca dyrektora Oddziału Narodowego Banku Polskiego w Lublinie.

1985-1990 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Lublinie w ramach SOR krypt. Konfederaci II; 1986-1989 w ramach SOR krypt. Żądło; 1988-1989 w ramach SOR krypt. Langusta; 1988-1989 w ramach SOR krypt. Skorpion; 1989-1990 w ramach SOR krypt. Suwerenni.

Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).

Halina Zofia Komsta

Halina Zofia Komsta, ur. 25 V 1947 w Rogalowie k. Puław. Ukończyła Technikum Chemiczne w Puławach (1970).

1966-1982 zatrudniona w Zakładach Azotowych w Puławach.

Od IX 1980 w „S”; w 1980 przewodnicząca Komisji Robotniczej w ZA zajmującej się nadużyciami władz lokalnych (m.in. przy rozdawnictwie mieszkań dla działaczy partyjnych); od VI 1981 wiceprzewodnicząca Zarządu Oddziału Ziemi Puławskiej (odpowiedzialna za sprawy socjalne, lokalowe i zaopatrzeniowe w Puławach).

13-17 XII 1981 łącznik KS podczas strajku w ZA. Członek podziemnego Komitetu Obrony Narodowej „S” w Puławach (odpowiedzialna za łączność, kolportaż, zbieranie informacji o sytuacji rodzin osób represjonowanych). 29 IV 1982 aresztowana, przetrzymywana w KM MO w Puławach, KM MO w Lublinie, AŚ tamże; 27 VII 1982 skazana w trybie doraźnym wyrokiem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie (z Franciszkiem Kaproniem) na 3 lata więzienia; osadzona w ZK w Bydgoszczy-Fordonie; 17 III 1983 zwolniona w związku z rozpoczętą procedurą ułaskawienia, następnie objęta amnestią z 21 VII 1983; zwolniona z pracy.

1985-1990 referent w Polskim Związku Motorowym w Puławach, 1990-2002 referent w ZA tamże, od 2002 na emeryturze; od 2008 wiceprezes Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym Oddział w Lublinie.

Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2006), Medalem Za Zasługi dla Puław (2010), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Tomasz Kraszewski

Tomasz Kraszewski, ur. 20 III 1964 w Puławach. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydz. Historii (1993).

IX-XII 1981 jako uczeń Technikum Chemicznego zaangażowany w działalność Suwerennościowego Porozumienia Młodzieży na terenie Puław: działalność samokształceniowa, kolportaż materiałów niezależnych, plakatowanie.

Po 13 XII 1981 współzałożyciel tzw. konspiracyjnych struktur piątkowych (utworzonych w miejsce SPM), m.in. redaktor i drukarz podziemnego pisma młodzieżowego „Kret”; 13 VII 1982 aresztowany z grupą członków d. SPM, podczas aresztowania pobity przez funkcjonariuszy MO przy próbie ucieczki, przetrzymywany w KM MO w Puławach oraz areszcie KM MO i AŚ w Lublinie, 20 VII 1982 zwolniony, 14 XII 1982 Prokuratura Rejonowa w Puławach umorzyła warunkowo postępowanie karne przeciw członkom grupy z wyznaczeniem 2-letniego okresu próbnego. Od lata 1982 zaangażowany w działalność podziemia prowadzoną pod przykrywką jawnego Towarzystwa Przyjaciół Puław (m.in. reprodukowanie i powielanie zdjęć o tematyce historycznej i patriotycznej). W 1983 uczestnik akcji uporządkowania Górki Katyńskiej na Cmentarzu Komunalnym w Puławach. W 1984 i 1985 wykonawca napisów na kamieniach poświęconych przez puławską „S” ks. Jerzemu Popiełuszce: jednego ułożonego przy grobie ks. J. Popiełuszki na Żoliborzu w Warszawie, drugiego wmurowanego u stóp krzyża przed kościołem Wniebowzięcia NMP w Puławach. 1984-1986 zatrudniony jako elektromonter w Zakładach Azotowych w Puławach. 10-12 IV 1986 zatrzymany, kilkakrotnie wzywany do RUSW w Puławach, nakłaniany do podjęcia współpracy z SB pod groźbą powołania do wojska; wobec odmowy współpracy IV 1986 – IV 1988 zasadnicza służba wojskowa. 1988-1993 działacz NZS w Lublinie, m.in. w 1988 uczestnik drukowania legitymacji NZS.

Od 1993 nauczyciel w szkołach średnich Puław i okolic. 1995-1996 w ROP, 1996-1998 w Ruchu Katolicko-Narodowym. 1998-2002 radny Powiatu Puławy z listy AWS. 1999-2007 dyr. SP w Klementowicach k. Puław, 2007-2008 Zespołu Szkół Katolickich w Puławach. Od 2005 w PiS, od 2006 radny Miasta Puławy z listy PiS. 2005-2007 członek Komisji Międzyzakładowej „S” Pracowników Oświaty Ziemi Puławskiej.

Wyróżniony Odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000), Srebrną Odznaką Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność" (2010), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).

Ś.p. Zdzisław Kudyk

Zdzisław Kudyk, ur. 10 IV 1938 w Jatutowie k. Zamościa. W 1955 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Zamościu (do 1953 Państwowa Szkoła Przemysłowa).

1955-1961 nakaz pracy w Świdnickich Zakładach Artykułów Technicznych, kierownik laboratorium, 1961-1962 pracownik Fabryki Maszyn Kowary k. Jeleniej Góry, 1962-1963 kierownik izby pomiarów w Zakładach Sprzętu Mechanicznego w Lubaniu Śląskim, w 1963 pracownik Elektrowni Turów w Turoszowie, 1964-1984 Zakładów Azotowych Puławy Wydz. Pomiarów i Automatyki, 1984-1987 Lubelskiego Przedsiębiorstwa Instalacji Przemysłowych Instal, od 1987 puławskiego oddziału Mostostal-Warszawa (w 1988 wobec nacisków SB na zwolnienie go z pracy, przeniesiony na wyjazdową placówkę do Dęblina).

Od IX 1980 w „S”, 6 IX 1980 współinicjator (wraz z Teofilem Parfianowiczem) utworzenia NSZZ w ZA Puławy, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, nast. KZ w ZA Puławy, nast. członek MKZ Regionu Środkowo-Wschodniego; IX-X 1980 uczestnik spotkań KKP, przedstawiciel Regionu. Współorganizator struktur założycielskich „S” RI na terenie dawnego pow. puławskiego. 12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, od 26 III 1982 w Lublinie, od V 1982 na przepustce, zwolniony 16 VI 1982. W 1984 zrezygnował z pracy za porozumieniem stron.

Od 1995 na emeryturze. 1994-1996 radny Miasta Puławy z listy Porozumienia Samorządowego Prawicy Puławskiej. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2005).

Jan Leonard Łodyga

Jan Leonard Łodyga, ur. 13 II 1944 w Puławach. Ukończył LO tamże (1963), 1963-1964 student Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek polonistyka.

1964-1966 sekretarz redakcji „Echa Puławskiego” (pisma wydawanego przy Zakładach Azotowych w Puławach w Budowie), 1966-1967 redaktor „Głosu FSC” w Lublinie, 1967-1968 pracownik działu handlowego Spółdzielczego Domu Handlowego Społem w Puławach, od 1968 ponownie w ZA: m.in. 1968-1970 sekretarz redakcji i redaktor rozgłośni zakładowej Nasze Sprawy, 1970-1980 kierownik sekcji w dziale organizacji i zarządzania.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w ZA, 10 IX 1980 w Świdniku uczestnik spotkania założycielskiego MKZ Regionu Środkowo-Wschodniego; wiceprzewodniczący KZ w ZA; od VI 1981 wiceprzewodniczący Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska (zatrudniony na etacie).

13 XII 1981 współorganizator ewakuacji sprzętu z siedziby ZO w Puławach. 13-22 XII 1981 w ukryciu, 22 XII stawił się do pracy; 2 I 1982 wezwany na przesłuchanie, zatrzymany na 48 godz. w areszcie KM MO w Puławach, 4 I 1982 podczas równolegle przeprowadzonej rewizji w mieszkaniu SB skonfiskowała jego księgozbiór (3 worki), w tym wydawnictwa podziemne; ponownie zatrzymany na 48 godz. w areszcie KM MO w Lublinie; 8 I 1982 internowany (pod pretekstem udziału w wyniesieniu powielacza z ZO „S” 13 XII 1981) w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, od 22 IV 1982 w Lublinie, od 2 VIII 1982 w Kwidzynie: 14 VIII 1982 pobity przez Służbę Więzienną w czasie pacyfikacji protestu internowanych; 23 VIII 1982 jego matka, Jadwiga Łodyga, będąca świadkiem pacyfikacji, złożyła do Prokuratury Wojewódzkiej w Elblągu zawiadomienie o pobiciu syna i innych internowanych, zwolniony 15 X 1982. W 1983 świadek w procesie internowanych z Ośr. Odosobnienia w Kwidzynie, oskarżonych o pobicie funkcjonariuszy Służby Więziennej; w pracy przeniesiony na niższe stanowisko (kierownik sekcji przewozów pracowniczych w dziale administracyjno-gospodarczych); 2-krotnie udostępniał swoje mieszkanie na emisje podziemnego Radia „S”. 6 V 1986 aresztowany w efekcie natrafienia przez SB na trop funduszy ZO „S” ukrytych po 13 XII 1981, przetrzymywany w AŚ w Lublinie, 6 VIII 1986 oskarżony o zagarnięcie mienia „S” (które po 13 XII 1981 władze stanu wojennego nakazywały oddawać do dyspozycji reżimowych pełnomocników ds. majątku związkowego), w trakcie procesu nie przyznał do winy, 15 XII 1986 skazany na 2 lata więzienia, następnie karę zmniejszono na mocy amnestii do 1 roku, karę wysokiej grzywny i odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa, 23 XII 1986 zwolniony; zwolniony z pracy, zatrudniany dorywczo, m.in. w zakładzie kamieniarskim; 20 I 1988 osadzony w AŚ w Lublinie Oddział Zamiejscowy Leonów w celu odbycia reszty kary więzienia, 23 II 1988 po odwołaniach warunkowo zwolniony.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S” na terenie Puław. 1989-1991 wiceprzewodniczący, 1991-1994 członek ZO „S” Ziemia Puławska. W 1990 założyciel i redaktor nacz. „Tygodnika Puławskiego”. W II 1990 przywrócony do pracy w ZA: w 1990 operator pomp, 1990-1997 organizator i kierownik Ośrodka Informacji i Wydawnictw, 1997-2002 kierownik sekcji w Zespole Promocji. Od 2002 na rencie, od 2009 na emeryturze.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2006).

VII 1980 – III 1981 rozpracowywany przez Wydz. III A KW MO w Lublinie w ramach SOS krypt. Obrabiarka; 1982-1986 przez Wydz. V KW MO w Lublinie/RUSW w Puławach w ramach SOR krypt. Wicek.

Krzysztof Andrzej Małagocki

Krzysztof Andrzej Małagocki, ur. 16 I 1955 w Szumowie k. Puław. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nałęczowie (1975) i Pomaturalne Studium Poligraficzne w Warszawie (1992).

1975-1976 wychowawca w świetlicy w Zespole Szkół Gminnych w Kurowie, 1976-1979 instruktor w Gminnym Ośrodku Kultury w Kurowie, 1979-1989 plastyk-projektant w Lubelskich Zakładach Futrzarskich tamże. 1979-1983 członek Puławskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ w LZF; współzałożyciel biblioteki wydawnictw niezależnych przy KZ, kolporter prasy związkowej na terenie Kurowa, redaktor i autor kilkudziesięciu rysunków opublikowanych w piśmie „Biuletyn Informacyjny NSZZ «S» Ziemi Puławskiej” (m.in. słynnej karykatury Leonida Breżniewa jako niedźwiedzia, za którą władze wytoczyły pismu proces sądowy).

12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach, ponownie w Załężu, Nowym Łupkowie, 19 XI 1982 zwolniony. XII 1982 – X 1984 projektant, drukarz i kolporter znaczków poczt podziemnych w Puławach (we współpracy z Marią i Bogdanem Szewczykami); w 1983 drukarz kilku nr. „Tygodnika Mazowsze” (z Ireneuszem Ostrokólskim) techniką sitodruku we własnym mieszkaniu w Puławach. 1985-1989 kolporter wydawnictw podziemnych. Kilkakrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany.

W 1989 z-ca przewodniczącego Gminnego KO „S” w Kurowie. 1989-1991 redaktor odpowiedzialny i techniczny pisma „Nasze Sprawy”/„Nasze Sprawy. Ilustrowany Tygodnik Puławski”, wydawanego przez Zakłady Azotowe Puławy, 1991-1998 reporter terenowy w gazecie „Dziennik”/„Dziennik Lubelski”/„Dziennik Wschodni”. 1995-1996 członek KZ „S” przy spółce Edytor Press, wydającej ww. gazetę. 1996-2000 członek Rady Programowej Puławskiego Domu Kultury Dom Chemika w Puławach. Od 1996 równolegle wykonywał zarobkowo zlecenia w zakresie urządzania i pielęgnacji terenów zielonych. 1998-2000 reporter, następnie redaktor naczelny pisma „Gazeta Puławska – Tygodnik Powiśla”. 2003-2004 redaktor pisma „Małe Mazowsze”. Od 2009 własna działalność gospodarcza w ramach firmy Mak-Ogrody.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000), Honorowy Obywatel Miasta Puławy (2009), odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

1981-1984 rozpracowywany przez Wydz. IIIA KW MO w Lublinie/RUSW w Puławach w ramach SOR krypt. Satyrycy.

Krystyna Anna Murat

Krystyna Anna Murat, ur. 3 IX 1953 w Puławach. Absolwentka Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, kierunek handel wewnętrzny (1976).

1976-1977 stażystka w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego Ostrołęka, 1977-1985 specjalista ds. planowania i analiz w Zakładach Azotowych w Puławach, 1985-1989 zatrudniona w Puławskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, nast. KZ w ZA; od IV 1981 członek zespołu redakcyjnego „Biuletynu Informacyjnego” ZA; IV-V 1981 delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego, członek Prezydium ZR (odpowiedzialna za sprawy pracownicze); we IX 1981 współorganizatorka konferencji związkowej „Praca ludzka” w Lublinie; delegat na I KZD. 13 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Olszynce Grochowskiej, zwolniona 24 XII 1981. 27 XII 1981 przesłuchiwana w KW MO w Lublinie, w 1983 nachodzona przez SB w swoim zakładzie, nakłaniana do współpracy. 1982-1985 współpracowniczka TKZ w ZA, 1982-1983 organizatorka biblioteki wydawnictw podziemnych (w mieszkaniu własnym i Jadwigi Andrucewicz).

W 1989 członek KO w Puławach (koordynator ds. wyborów). 1989-1991 wyjazd zarobkowy do Francji; 1991-2003 członek Zarządu i dyr. handlowy w ZA. W 1992 absolwentka DePaul University College of Commerce w Chicago. 2003-2004 prezes Prudnickich Zakładów Produkcji Obuwia, od 2006 pracownik administracji państwowej. W 1994 radna Miasta Puławy z listy „S”, 2002-2003 radna pow. Puławy z listy LPR. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2000).

Ś.p. Jan Nakonieczny

Jan Nakonieczny, ur. 22 III 1936 w Żyrzynie k. Puław, zm. 20 VI 2003 w Puławach. 1954-1958 student Uniwersytetu Marii-Curie Skłodowskiej w Lublinie (od 1955 Wyższa Szkoła Rolnicza w Lublinie), Wydz. Rolniczy, dokończone w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (1963); doktor nauk rolniczych w SGGW (1968).

1958-1959 instruktor handlu w Wojewódzkim Związku Gminnych Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Lublinie; 1959-1960 st. instruktor w Centrali Spółdzielni Ogrodniczych w Lublinie; 1960-1961 kierownik PGR Studzieniec w Wojewódzkim Zarządzie PGR w Zielonej Górze; 1961-1963 instruktor w Wojewódzkim Związku Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych w Warszawie; 1963-1971 pracownik inżynieryjno-techniczny, 1971-1982 adiunkt w Zakładzie Upraw Zbożowych w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach. W 1955 członek Zarządu Wydziałowego ZMP. 1957-1958 członek ZMW, członek Prezydium Zarządu Wojewódzkiego i przewodniczący Zarządu Środowiskowego w Lublinie; w 1957 wiceprzewodniczący Prezydium Krajowego Komitetu Koordynacyjnego. 1958-1959 członek Plenum i Prezydium MK ZSL w Lublinie. 1960-1961 sekretarz PK ZSL w Rykach.

Od IX 1980 w „S”; 5-6 IX 1980 w Stoczni Gdańskiej (nawiązanie kontaktów z NSZZ); 10 IX 1980 współinicjator, nast. do V 1981 członek Prezydium MKZ Regionu Środkowo-Wschodniego; współorganizator i członek MKZ Ziemia Puławska; przedstawiciel Regionu Środkowo-Wschodniego w KKP; delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego; od VI 1981 członek Prezydium Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska. 13 XII 1981 – 10 I 1983 w ukryciu; uczestnik strajku w Zakładach Azotowych Puławy (opuścił zakład przed pacyfikacją 17 XII 1981). 19 I 1982 zwolniony z pracy (pod pretekstem niestawienia się do pracy bez zawiadomienia zakładu pracy we właściwym terminie o przyczynie nieobecności). Ok. 20 XII 1981 – VI 1981 gł. pomysłodawca i szef Komitetu Obrony Narodowej „S” w Puławach; redaktor pisma „Biuletyn KON «Solidarność» Ziemia Puławska”.

W X 1989 przywrócony do pracy w IUNG w Puławach. 1998-2002 członek KZ „S”. Współzałożyciel i prezes Polskiego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie. Od 2001 na emeryturze.

Zm. 20.06.2003r.

Jan Okoń

Jan Okoń, ur. 20 VIII 1940 w Abramowie k. Lubartowa. Ukończył ZSZ w Lubartowie (1956).

1956-1957 zatrudniony w WSK Świdnik (od 1957 WSK PZL Świdnik), 1957-1958 w FSC w Lublinie, 1958-1964 w Katowickim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, 1964-1966 w Puławskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, 1966-1981 w Zakładach Azotowych w Puławach.

W VII 1980 uczestnik strajku na Wydz. Remontów Maszyn w ZA Puławy; od IX 1980 w „S”; przewodniczący Komisji Wydziałowej na Wydz. Remontów Amoniaku I, członek Komisji Statutowej przy KZ; w IV i V 1981 delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego, członek Komisji Programowej przy ZR.

14-19 XII 1981 uczestnik strajku, wiceprzewodniczący KS w ZA; 19 XII 1981 zwolniony z pracy. 23 XII 1981 zatrzymany, do 24 XII 1981 przetrzymywany w KR MO w Puławach, nast. do 23 I 1982 w AŚ w Lublinie, 22 I 1982 skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Lublinie na 3 mies. więzienia. 1982-1990 zatrudniony w Zakładzie Betoniarsko-Lastrykarskim w Łaskarzewie. 1982-1989 sporadycznie drukarz w ramach grupy opozycjonistów w Puławach (drukarnia w gospodarstwie w Stanisławowie Dużym k. Lubartowa); organizator kolportażu w ZA. Działacz duszpasterstwa przy parafii św. Józefa Oblubieńca NMP (Włostowice) w Puławach: m.in. wykonawca pomników i tablic historycznych przy kościele i na zabytkowym cmentarzu włostowickim. 1986-1989 drukarz w podziemnej Grupie Włostowickiej; współpracownik podziemnego Radia „S” Puławy (kilkanaście emisji).

W 1989 członek KO Ziemi Puławskiej. 1990-1994 w PC. Od 1990 członek Puławskiego Towarzystwa Tradycji Narodowych. 1990-2001 pracownik Zakładu Kamieniarsko-Budowlanego Romb w Młynkach, od 2001 na emeryturze. 2002-2006 członek Komisji Międzyzakładowej przy Zarządzie Oddziału „S” Ziemia Puławska. Od 2007 członek Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym.

Wyróżniony m.in. odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000), Zasłużony dla ZA w Puławach (2006), odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2006), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Ireneusz Maria Ostrokólski

Ireneusz Maria Ostrokólski, ur. 30 X 1948 w Szczecinie. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1974).

Od 1974 specjalista w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach.

Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego, nast. KZ. Od XI 1980 redaktor niezależnego „Biuletynu Informacyjnego NSZZ «Solidarność» Ziemi Puławskiej”; od VII 1981 pisma „Przeszłość – Przyszłości. Informator NSZZ «Solidarność» w Instytucie Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa”. 8 X 1981 oskarżony (wraz z innymi redaktorami pisma) o znieważanie i wyszydzanie przywódcy ZSRS za publikację w „Biuletynie” rysunków satyrycznych (m.in. w n-rze 34. z 11 VI 1981 rysunku śpiącego niedźwiedzia o rysach twarzy Leonida Breżniewa); proces, rozpoczęty 7 XII 1981, przerwano w zw. z wprowadzeniem stanu wojennego. 13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, nast. Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach i Nowym Łupkowie, zwolniony 10 XII 1982. W 1983, w wyniku wznowionego procesu, skazany na 1 rok więzienia w zawieszeniu na 2 lata. XII 1982 – XII 1988 drukarz i kolporter niezależnych czasopism: „Tygodnika Wojennego” i „Tygodnika Mazowsze” na terenie Puław.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2004).

Ś.p. Tadeusz Ignacy Skiba

Tadeusz Ignacy Skiba, ur. 16 V 1934 w Świdniku Dużym (woj. lubelskie), zm. 13 VI 2006 w Warszawie. 1952-1954 student Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, kierunek biologia, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierunek biologia (1957), doktorat (1982).

W 1952 referent w Wydz. Zatrudnienia MRN w Lublinie; 1957-1962 asystent w Centralnym Laboratorium Przemysłu Tytoniowego w Krakowie; od 1962 inżynier laboratoryjny, następnie kierownik laboratorium izotopowego, kierownik pracowni i adiunkt (od 1983) w IUNG w Puławach. 1973-1974 na stażu naukowym we Włoszech.

Od IX 1980 w „S”, członek Prezydium Komitetu Założycielskiego, następnie przewodniczący KZ.

13 XII 1981 – 1982 zaangażowany w działalność podziemnej organizacji pn. Komitet Obrony Narodowej „S” w Puławach. Od wiosny 1982 przewodniczący podziemnej struktury kontynuującej działalność Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska (ze Zbigniewem Zubowskim i Zofią Górecką). Równolegle współtwórca (z Zenonem Benickim i Grzegorzem Wołczykiem) grupy organizującej kolportaż wydawnictw podziemnych w Puławach. 29 XII 1983 aresztowany, przetrzymywany w AŚ w Lublinie. 24/25 I 1984 z powodu zawału serca przewieziony do Szpitala Klinicznego Akademii Medycznej w Lublinie, 26 VII 1984 Sąd Rejonowy w Puławach postępowanie karne umorzył na mocy amnestii. 1986-1989 współinicjator i współorganizator Radia „S” Ziemi Puławskiej (z Z. Benickim, Wacławem Hennelem i G. Wołczykiem). Organizator (z Z. Benickim) w Puławach spotkań ze znanymi działaczami środowisk niezależnych.

XII 1989 – XII 1992 delegat na kolejne WZD Regionu Środkowo-Wschodniego (od III 1990 Środkowowschodniego) „S”. XII 1989 – II 1992 członek ZR. 1990-1994 wiceprzewodniczący i radny Miasta Puławy z listy „S”. Od 1996 na emeryturze.

Laureat nagrody naukowej PAN i nagrody Państwowej Agencji Atomistyki (1988). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2000).

Zm. dn.13.06.2006 r.

 

Zdzisław Tadeusz Wiśniewski

Zdzisław Tadeusz Wiśniewski, ur. 20 I 1956 w Puławach. Wykształcenie średnie niepełne.

1974-1981 pracownik Zakładów Azotowych Puławy, 1983-1984 prywatnego zakładu szczotkarskiego w Dęblinie, w 1984 Rozlewni Piwa i Wód Gazowanych PSS Społem w Puławach oraz Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa tamże, 1984-1990 przedsiębiorstwa Prefabet tamże. W 1973 współinicjator (z Mieczysławem Jęczakiem) akcji wykonania kilkunastu plakatów „Precz z ZSRR” (z kart bloku technicznego) i rozklejenia ich na ulicach Puław.

Od IX 1980 w „S”; członek Komitetu Założycielskiego w ZA, przewodniczący Tymczasowego Komitetu Założycielskiego, następnie członek Komisji Wydziałowej na Wydz. Gospodarki Materiałowej, członek komisji ds. informacji i kontaktów przy KZ; współzałożyciel i członek redakcji niezależnych pism: „«Solidarność» w ZA Puławy” i „Biuletyn Informacyjny NSZZ «S» KZ ZA Puławy”.

14-19 XII 1981 uczestnik strajku w ZA, współinicjator, redaktor i drukarz (z Czesławem Stolarem) „Biuletynu Strajkowego” (ukazały się 3 nr.); 19 XII 1981 zatrzymany na 48 godz.; 1981-1982 dwukrotnie skazany przez kolegium ds. wykroczeń. 21 XII 1981 zwolniony z pracy za udział w strajku ZA Puławy. III-V 1982 drukarz podziemnych czasopism: „Biuletyn Informacyjny «S» Ziemi Puławskiej” i „Biuletyn Informacyjny NSZZ «S» TKZ ZA Puławy”. 10 V 1982 zatrzymany, 12 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Lublinie, po 20 VII 1982 zwolniony na przepustkę, z której nie wrócił; 24 VIII 1982 zatrzymany w AŚ MO w Lublinie, 25 VIII 1982 przewieziony do Ośr. Odosobnienia w Kwidzynie, 16 XII 1982 zwolniony. Od 1983 z upoważnienia podziemnego Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska odpowiedzialny za organizację pracy, redaktor, drukarz i kolporter „Biuletynu Informacyjnego «S» Ziemi Puławskiej” i „Biuletynu Informacyjny NSZZ «S» TKZ ZA Puławy”. 1984-1985, wobec osłabienia działalności podziemnego Zarządu Oddziału (aresztowania i ujawnienia), podjął okazyjne drukowanie w Puławach dla wydawnictw podziemnych. W VII 1985 pobity przez ZOMO w czasie manifestacji w Lublinie w rocznicę strajków lubelskich w 1980.

W 1989 przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie wiceprzewodniczący KZ „S” w Prefabecie; współzałożyciel KO „S” w Puławach. W 1990 przywrócony do pracy w ZA. 1990-1991 współzałożyciel PC w Puławach.

1984-1987 rozpracowywany przez RUSW w Puławach w ramach SOS krypt. Koordynatorzy.

Zbigniew Ryszard Zubowski

Zbigniew Ryszard Zubowski, ur. 26 III 1950 w Puławach. Ukończył ZSZ o profilu chemicznym tamże (1967).

1967-1984 pracownik Wydz. Amoniak II w Zakładach Azotowych Puławy.

W VII 1980 organizator protestu na swoim wydziale (postulaty, plakaty, negocjacje z dyrekcją). Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, z-ca przewodniczącego, nast. przewodniczący Komisji Wydziałowej Amoniak II, członek KZ w ZA Puławy. 14-19 XII 1981 organizator i kierujący strajkiem na Wydziale Amoniak II. Na początku 1982 organizator sieci kolportażu w ZA Puławy. W 1982 drukarz wydawnictw podziemnych, m.in. pism: „Biuletyn TKZ ZA Puławy” i „Biuletyn Informacyjny «Solidarność» Ziemi Puławskiej. Wydanie Wojenne” (udostępniał na drukarnię dom na działce rodziców). III-IV 1982 współorganizator podziemnej struktury zakładowej „S” w ZA Puławy (z Markiem Matrasem jako przewodniczącym i Jerzym Kustrą, nast. z Andrzejem Owczarzem) i równolegle struktury podziemnej „S” Oddziału Ziemia Puławska (gł. z Tadeuszem Skibą jako przewodniczącym i z Zofią Górecką); do XII 1983 działacz tych struktur. 5 XI 1982 – 2 II 1983 powołany do służby w Specjalnym Obozie Wojskowym w Czerwonym Borze. 29 XII 1983 aresztowany (po wpadce podziemnych struktur „S” w Puławach) i do II 1984 osadzony w AŚ RUSW w Lublinie; 31 III 1984 zwolniony z pracy; 2 VIII 1984 zwolniony na mocy amnestii, pozbawiony możliwości nowego zatrudnienia. W 1986 kilkakrotnie uczestnik (wraz z żoną Anną Zubowską i Zenonem Benickim) emisji podziemnego Radia „S” na terenie Puław. 1982-1986 kilkakrotnie zatrzymywany na 48 godz., ok. 10 razy wzywany na przesłuchania przez SB (odmawiał zeznań) wraz z kilkakrotnymi rewizjami w mieszkaniu. 1984-1995 utrzymywał się z ogrodnictwa i handlu.

Od 1995 ponownie pracownik ZA Puławy; członek „S” tamże. Od 2007 członek Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

1984 - 20 XI 1984 rozpracowywany przez RUSW w Puławach w ramach SOS krypt. Duchy; od 22 XII 1984 rozpracowywany przez p. VI KRP w Puławach w ramach KE, zdjęto z ewidencji 17 I 1989.


Przypisy

 

Czytany 4570 razy

Sponsorzy

solidarnosc